TANGING ALA-ALA NA LANG

Picture 184

Pamana ‘nyong pagtula ay aking naging inspirasyon

Laging nakasulyap itong isipan ko’y nakatuon

At pangako pong sa limot ito’y hindi mababaon

Maituturing kong kayamanan sa habang panahon

 

Habang noo’y lumalagaslas ang malakas na ulan 

Ang putol putol ‘nyong tinig ay ‘di ko naintindihan

Tanging malinaw kong narinig dadalhin ng ospital

Ang iyong inay nakahandusay at wala ng malay

 

Huli ninyong mensahe ngayon ko lang naintindihan

Kayo pala itong mawawalan ng malay at buhay

Gabi’y binasag sa balitang kayo’y nasagasaan

Nang humaharorot na tricycle at basta iniwan

 

Maraming natulala sa balitang nakakabigla

Sa dahilang ang buhay nyo’y naglaho na parang bula

At wala kaming nagawa kundi ipatak ang luha

At banggiting Panginoon Ikaw na Po ang bahala

 

Ang nilakbay ‘nyong buhay ay dumating na sa hangganan 

Mga lungkot ‘nyong nadarama’y napawi ng tuluyan

Ang paghihirap nyo’y napalitan ng kaligayahan 

Ang pagal ‘nyong katawan, binigyan ng kapahingahan

 

May bigat at kirot sa ‘king dibdib ang inyong pagpanaw 

Kaming inyong mga anak na sa inyo’y nagmamahal  

Ang tulang hinabi mo sa dibdib mo’y sadyang bumukal

Nakahanda kang kami’y inyong iiwan ng tuluyan.  

 

At sa aking pag uwi sa probinsya kapagka minsan

Sino pang ama ang sasalubong sa aking pagdatal

Na tila ang saya at tuwa ko’y wala ngang pag sidlan

Sa pananabik na muling kayo’y makaka kwentuhan

 

Sino ngayon doon ang amang aking pagbibidahan

Nang kung ano anong buhay na aking nararanasan

Na sa bawat aking nakakamit na saya’t tagumpay

Laging nakangiti’t naluluha sa kaligayahan

 

Maraming bagay ngayon ang aking hinahanap hanap

Ang inyong pangungumusta at ang lagi ninyong pagtawag

Ang pagbabalita ng kung anong anong nagaganap

Sa pag aalaga kay inay na kayo ang naganap

YAMANG HINDI MATITINAG (by: Abdon Garces)

1209020_612567015430350_1656138008_n

Noong kami’y bagong kasal marubdob kong pinangarap, 

Magkaroon ng pamilya at maraming mga anak 

Kaloob ng Panginoon nagkaanak nga ng apat  

Na puro mga babae kami ay nagpasalamat.

Tuwang tuwa kami noon sa babaeng mga supling,

Pagkat sila ay aapat kayang kayang paaralin 

Ngunit akoy walang trabaho kundi magkaingin 

Magtanim ng mga atis ng mais at mga saging. 

 

Nag-elementarya sila at nakatapos nga ng high school,

May alaga akong kambing may bukirin at may baboy 

Magka college na si Mercy ang kurso ay nursing noon 

Sabi nila’y di ko kaya wala pa raw kaming ipon. 

 

Sa pangarap na matupad ang hangaring magpaaral,

Pagtatrabaho sa lupa’y sandali kong binitiwan 

Ako noon ay nagbiyahe doon sa bayan ng albay 

Naglako ng mga damit at ibat ibang kalakal

 

Taga tahi ang gawain nito ngang aking asawa, 

Pardo pardo ang kulambong mga tinatahi niya 

Siya rin po’y tumatangap ng kaukulang upa 

Kaya naman mayroon ding hanapbuhay si Cerila. 

 

Ako noo’y walang tigil sa pag lako ng pautang 

Tumatagal din po ito ng mayroong tatlong buwan 

Sa buwan po nitong Mayo nakatakda ang singilan 

Wala na pong paglalako maniningil na nga lamang 

 

Pagkatapos ng singilan kami noo’y uuwi rin,

Pagtitinda ng sweepstakes siya namang aatupagin 

Sa gayun pong kalagayan talagang di kukulangin 

Sa pang gastos sa eskuwela at kunsumo sa pagkain. 

 

Itong apat naming anak ay parehong nakatapos, 

Ang panganay ay isang nurse midwife naman ang sumunod 

Ang pangatlo ay nursing din ikaapat nama’y duktor 

Kayat tapos silang lahat sa kaloob po ng Diyos.

 

Kami’y walang kayamanan walang ginto walang pilak, 

Ang tangi mga hiyas ang apat kong mga anak 

Labing tatlong mga apo labing isang apo sa tuhod na tinatawag 

Ito’y ang kayamanan kong hinding hindi matitinag

TAMANG BUHAY KO’Y AKING NASUMPUNGAN ( by: Abdon Garces)

Ito’y Tula ni Tatay Bago Sya Lumisan

CIMG1670

Sabi ni Santino mayroong bukas pa

Ang dilim ng gabi mayroong umaga

Kung manalig lamang kay Bro at Ama

Ang buhay natin ay laging maligaya

 

Sa tamang buhay ko’y aking nasumpungan

Ang aking malugod na mga katanungan

Tanong ko’y nasaan ikaw kamatayan

Bakit hindi kita masumpong sumpungan

 

Tinig ng musika awit ng kundiman

Ni Larry Miranda sa lumang simbahan

Marupok na sumpa saka ang liwayway

At sa baybay dagat aking kaaliwan

 

Kung ang aking buhay limot na ng madla

At wala na silang sa aki’y gunita

Ang aking libangan ay ipaubaya

Na tapak tapakan mga taong madla

 

Paalam sa inyo aking mga anak

Na aking minamahal hangang sa mag wakas

Paalam asawa mahal na kabiyak

Paalam sa inyo paalam sa lahat

 

Inyong iingatan ang mga tula ko

Ito ay pamanang may centemental value

Ito’y may aral ding dapat ikatoto

Ng bwat persona na babasa nito

 

Sa aking panganay na mapang unawa

Na may kalooban na mapag paraya

Ang tagubilin ko’y ikaw na ang bahala

Sa mga kapatid na hangan sa bata

 

Kayong mga anak ang insperasyon ko

Wala akong yaman ang yaman ko’y kayo

Inyong tatandaan ang yaman sa mundo

Ito’y mawawala na pupugnaw ito

 

Ngunit ang pag ibig magandang samahan

Ay mananatiling pinakamainam

Timyas ng pag ibig at pagmamahalan

Lahat ng materyal ay matatabunan

 

Salamat sa inyo na magsisibasa

Ng tula kong itong hinabi sa hibla

Nitong aking puso, na laging masaya

Ngunit may lungkot din palang nadadama

 

Hangan dito na lang aking ipipinid

Ang takbo ng aking mga pag-iisip

Habang ang tula ko ay iginuguhit

Ang mga luha ko ay namamalisbis

 

Ang aking pong samo mga minamahal

Doon ako iburol sa aking simbahan

Malugod na doon mag si sipag lamay

Ang mga kapatid mga kaibigan

 

Ang mga awitin ni Larry Miranda

Inuulit ulit sa tuwi tuwi na

Sa aking stereo ang cd’y. tangos na

Ngunit sa puso ko mayroon namang saya

 

Sa tamang buhay ko ako’y music lover

Sa mga taginting ng instrumentales

Sa mga malambing malamyos na tinig

Puso’y lumalakas ang kanyang pagpintig

 

Tinig ng musika laking pakinabang

Ito’y pampahaba ng taglay na buhay

Mayroong vitamin at sustansyang taglay

Ang dulot sa atin kalusugan tunay

 

Marahil kayo ay sa akin namangha

Diyan pala sa music mayroong mapapala

Kung sa aki’y hindi kayo maniwala

Diyan nagkamali ang inyong akala

DAKILANG PAG-IBIG (ni Tatay Abdon Garces)

 

 Kiss-Limited-Edition-Romantic-Etching-of-Lovers-with-solar-plate

May isang lugar na sakop ng Batangas

Itong Isla Berde na libut ng dagat

Mga residente dito ay mahirap

Pagpunta sa bayan tatawid ng dagat

 

Bulubundukin at mga kaburulan

Mabato dalisdis puro kagubatan

Kaya’t ang may ilan na mga barangay

Tabi ng aplaya ang kanilang bahay

 

Sa dakong silangan ng Isla na ito

May isa pang nayon na parang rekudo

Ang barkong beyahing Batangas Mindoro

Dito dumadaan sa katapat nito.

 

Ang trabaho nila’y pamamalakaya

At nagkakaingin naman yaong iba

Sila ay buwanan sa pamamaraka

Sa pamimili nang mga gamit nila

 

Ang produkto dito ay yaong pakaskas

Na ubod ng tamis at napakasarap

Kung matitikman mo’y iyong malalasap

Daig ang pukyutan matamis na nectar

 

Dito’y mayroong isang mag kasintahan

Tabi ng aplaya ang kanilang bahay

Matamis matimyas ang pagmamahalan

Ngunit tutol naman ang mga magulang

 

Sila’y nag sumpaang hindi magmamaliw

Ang pagmamahalang sa puso’y natanim

Itong magsing-irog ay nagtatago rin

Na may pag-iingat at ito’y palihim

 

Itong magsing-irog mayroong tagpuan

Na isang maganda at lihim na lugar

Sa tabi ng dagat na may buhanginan

Malaking bato kanilang kanlungan

 

Dahil sa matindi ang pagroromansa

Ang ingay ng alon ay ‘di aliltana

Ang mag kasintahang madalang magkita

Sa ganitong tagpo ay napakasaya

 

Ngunit ang dalaga’y may lungkot na taglay

Ang luha sa pisngi ay nag-uunahan

Laging iniisip ang mga paghadlang

Ng kani kanilang mga magulang

 

At kapag nakita naman ng binata

Na ang kanyang mahal ay tigib ng luha

Aaliwin agad ang kanyang diwata

Huwag kang malungkot ako ang bahala

 

Sabay ang pag dukot ng panyong maningning

Ang luha sa mata’y kanyang papahirin

Saka hahalikan ang kaniyang giliw

Sabay ng pangakong kita’y mamahalin

 

Ang isang masaklap lingid sa kanila

May nakakita sa kanilang dalawa

Sa pag lalambingan at pagroromansa

Pag lasap ng tamis ng pag ibig nila

 

Sapagkat ang tsismis ay napakalakas

Daig pa ang bagyo ang kulog at kidlat

Pagdating sa bahay isinumbong agad

Ang kanyang nakita at kanyang namalas

 

Wala manding puso itong taong imbi

Sa kanyang nakitang mga pangyayari

Dapat ay nagtimpi sa kanyang sarili

Nang ‘di mapahamak itong magsing kasi

 

Walang kamalayan ang mutyang dalaga

Hindi napagtanto na alam na pala

Ng nagagalit na kanyang ama’t ina

Agad siyang sinampal at pinagmumura

 

Itong si babae sa tindi ng hiya

Biglang naglupasay nawalan ng diwa

Ang lupa’y nadilig sa patak ng luha

Hindi naman ‘sya makapag salita

 

Dahil sa dakila na pag-iibigan

Ng dalawang puso na nagmamahalan

Naisip nila at napagkasunduan

Dapat tapusin na ang kanilang buhay

 

Sila ay umakyat sa tuktuk ng bundok

Magkahawak kamay itong magsing-irog

Mga piping saksi kahoy sa palibut

Parehong ang luha nila’y umaagos

ANG AKING KARANASAN SA PANLILIGAW (Tula Ni Tatay Abdon Garces)

by Abdon Garces 

 

Noong ako’y nanliligaw sa nayon ng Sinturisan,

Doon sa isang dalaga na aking napupusuan

Sa pag-upo ko sa papag bakit ako’y nananamlay

Kumakabog ang dibdib  katawan ko ay nangangatal.

 

Sa ganda ng kalooban ang dalaga’y lumalapit,

Umuupo sa tabi ko hindi masyadong madais

Nagtataka ang sarili bakit ako’y nauumid

Gaputok mang pangungusap hindi ako makaimik.

 

Ako nama’y binata na sa edad kong labingsiyam,

Ang galing ko sa pagdiga sa iba kong niligawan

Bakit sa dalagang ito hindi ako makasaysay

Gayon namang halata kong siya nama’y naghihintay.

 

Malayo din naman iyon dumadaan ng San Josep,

Lagi akong pumupunta kahit dilim na pusikit

Habang ako’y naglalakad sige ang aking pagpraktis

Nitong aking sasabihin sa dalagang iniibig.

 

Umuupo naman siya at ako ay hinaharap,

Sa ramdam ko’y naghihintay nitong aking talibukas

Bakit dito sa labi ko’y walang tinig na lumabas

Ang nais na sasabihin ‘di ko nga maipahayag.

 

Minsang ako’y naglalakad na galing sa panliligaw,

Wala namang flashlight naku! ay grabe ang kadiliman

Di kawasa ako pala ay mayroong natapakan

Isang bakang nakalugmok gitnang gitna pa ng daan.

 

Syempre naman ay nabigla at nagulat itong baka,

Bigla itong bumalikwas sya ko namang pagkatumba

Patagilid na bumagsak katawan ko’y bumalandra

Ito’y isang karanasang ‘di mapaknit sa ‘laala.

 

Sa pagdating ko sa bahay ang tiyan ko’y alumpihit.

Nagugutom yata ako ang sikmura’y sumasakit

Wala palang tirang kanin itong aking Ate Nieves

Kaya’t ako’y humimlay na ngunit hindi mapaidlip.

 

Tunay itong pangyayari nitong aking karanasan,

Kahit inyong tanungin pa nariyan at siya’y buhay

Ang tinutukoy kong dalaga kami ay nagkatuluyan

Ni Chiling na hanggang ngayon buong pusong minamahal.

Abdon Garces

BAHA

Ang ulan at pagbaha nga ba’y pag ganti ng kalikasan

Pagkat tayo’y mga palalo at walang pakundangan

Basura’y tapon dito tapon doon kung saan saan

Kaya naman pagbaha kahit saa’y nararanasan

 

Ang pagputol ng mga puno ay isa ring dahilan

Nitong pag ragasa ng tubig mula sa kabundukan

Naiipon sa mga ilog at mabababang lugar

Napupuno ang mga dam at ito ay umaapaw

 

Kaya ang naging sanhi ay pag bahang katakot takot

Sa bubong ng mga bahay kahit kay taas umabot

Mga taong apektado’y ‘di alam kung san susukot

Pagkat bahang rumaragasa’y nakakapanghilakbot

 

Marami ng buhay at mga bahay ang natampalasan

Sa rumaragasang baha pati walang malay ay nadamay

Ang mga alagang hayop, halaman at mga sasakyan

Makikita sa kalye’t mga daan palutang lutang

 

Kahit saang lugar laging may pagbabadya ang ulan

Wala raw namang namumuong bagyo kundi habagat lang

Ngunit kung puminsala animoy dagat ang umapaw

Bakit nga kaya ganito ngayon ang dulot ng tag ulan

 

Ito nga ba ay sanhi rin ng ating kapabayaan

Ang pagiging walang paki alam sa kapaligiran

Ang pagiging palalo natin at walang pakundangan

O sadyang galit na at gumaganti ang kalikasan

 

KAIBIGANG EDNA

E-spesyal ang pagtingin sa ‘yo kaibigan

Kung anong dahilan ‘di ko malaman

Maaring ugali mo, aking naibigan

At pakikisama’y ‘di matatawaran

 

D-ahil sa angkin mong kabutihan sa ‘kin

Kay daling napalapit, aking damdamin

Mga paalala’y ‘di ko lilimutin

Pagkat lahat ng ‘yon sa puso’y tumanim

 

N-aging malapit tayo sa isa’t-isa

Kahit kay dalang ng ating pagkikita

Kahit layo mo sa aki’y milya milya

Pagkakaibigan natin, damang dama

 

A-ko’y nagpapasalamat at nakilala ka

Tunay namang sa aki’y nagbigay saya

Sa buhay kong payak nagbigay kulay pa

Nawa’y manatiling magkaibigan t’wina

 

Pagkikita’y sadyang kinasasabikan

Pakikipag “chat” laging inaabangan

Pagkat tuwa sa puso’y walang kapantay

At ngiti sa mga labi’y walang humpay

 

Sana kaibigan tula ko’y naibigan

Marahil ikaw ay namimiss ko lamang

Kaya ang pagtula ay aking naisipan

Upang ipadama damdaming nanahan

 

——————————

Ganyan ka nagmarka sa puso ko kaibigan

Lalo na’t kita’y nakaharap, nakahuntahan

Kaya nanariwa, masaya nating kwentuhan

Dumalang man noon, nauunawaan

 

Ala-ala mo ay tinik kung sumiksik

Sa bawat pagsungkit ano namang sakit

Mga kwentuhan natin ang tagapatid

Sa ‘yong mga ngiti ako’y nasasabik

 

Marahil kung ako ay malapit sa ‘yo

Inabala kita sa iyong trabaho 

Ika’y aayain kumain ng puto

At tinapay na monay doon sa kanto


%d bloggers like this: