(Tula) PAGKATHA NG TULA ANG AKING LIBANGAN

 

Sa akin ay may nagtanong, bakit ko nakahiligan

Ang pagkatha ng tula, ‘di ba mahirap pag isipan

Ang sagot ko kung minsan, ito ay kusang bumubukal

At ang salitang i-uugma, pag-arala’y kay tagal

 

Ang bigkas ng mga kataga, kaylangan ring timbangin

Ang pantig ng salita ay narararapat pang bilangin

Upang pag basa ay tama, sa pandinig ay may dating

Kagaya ng musika, sa tenga ay mayrong taginting

 

Hindi na kaylangan, ang mga karanasan sa buhay

Upang ikaw ay makabuo ng tulang iaalay

Di na rin kaylangan pilitin at kusang wawagayway

Ang mahalaga’y malinaw ang mensaheng ibibigay

 

Kaylangan mo lang ay maghanda, ng maraming salita

Pagkat kapag naubusan ay tiyak matutulala

At sa buong maghapon, ikaw ay mapapatunganga

Hanggang sa ang tula mo ay hindi na rin magagawa

 

Tunay ngang ang pag katha ng tula, minsan ay mahirap

Higit sa tulad kong hindi naman sanay bumalangkas

Ngunit kapag nasimulan kay daling maipamalas

Hanggang sa makuha ang tamang bigkas na hinahanap

 

Sa mga makakata, ako’y talagang humahanga

Kaya’t naisip ko ring sumubok, kumatha ng tula

Noong una’y alinlangan pang ipabasa’t ilathala

Ngunit noong maglao’y, nawala rin ang aking hiya

 

Ang kumatha ng tula ang ‘syang aking naging libangan

Lalo sa mga oras na ganado yaring isipan

Kahit kay hirap magtugma tugma ay pagsisikapan

Pagkat para sa akin ito’y isa kong kayamanan

 

Ako’y nagpapasalamat sa bigay Niyang karunungan

Nakakatuwa ang talentong sa puso ko’y nanahan

Sapagkat kung minsan ito’y may dulot ring kabutihan

Sa tulad kong ang mensahe, nais sa tula idaan

 

%d bloggers like this: