KASIYAHAN .. IKAW YON

 

Sana’y pwede kitang agawin sa b’wan at mga tala. 

Ihiwalay  sa langit at ibaba dito sa lupa

Maisama ka lagi sa aking mga talinhaga

Dahil ikaw na nga yaong hinahanap kong hiwaga

 

Sana’y maisilid kita sa ‘king dibdib

Manatiling kasama at laging kipkip

Magdudulot ng sayang wala ng patid

At yayakap sa ‘kin ng ubod ng higpit

 

Ikaw ang laging nakaukit sa aking ala-ala

Sa aking balintataw ikaw ang laging nakikita

Patirin ka man sa puso ko’y ikaw ang dinidikta

Marahil ikaw na nga itong pangarap kong ligaya

 

Kung bakit sa ngayon ‘di ko mapanatili ang ngiti

Kahit ang unos ay dumadaan lang sa ‘kin sandali

Kahit pa nga ito’y paminsan minsan lang nagagawi

Sa puso ko’y patuloy na tumitiim pa rin ang hapdi

 

Kung bakit sa t’wing namamanglaw ang langit

Saka naman sumasabay sa pagngitngit

Ang pabugso bugsong galit ginigiit

Wala mang pasubaling ‘di maisingit

 

Kung bakit sa paulit-ulit mong paghagupit

Kahit padaplis daplis, katawan ‘di mangawit

At ‘di man lang nakakaramdam ng pagkamanhid

Kahit tagos laman hanggang buto ang pagsiksik

 

At kung bakit kapag ganitong bumubuhos ang ulan

May kung anong bagay ang pumapasok sa ‘king isipan

May parating natatanaw at pilit binabalikan

At nais ay ihinto ang oras ng kasalukuyan

 

Advertisements

HINDI AKO NAPIPIPI

 

Kailangan ko ng kataga maibibigay mo ba?…

kahit ang talinhaga mahahanap mo ba?

blanko ang isipan ko’t ‘di mawatasan,

kasagutan sa katanunga’y nasaan?

Gusto kong malaman ang totoo sa hindi,…

ibig kong makita ang tama sa mali

habang sinisikap mahanap sandali,

ayaw kong sa isang sulok ay magkubli.

Nasaan ba ang maliligayang araw…

bakit pawang lahat bigla lang natunaw?

dahil ‘di ako bulag o nabibingi,

‘di ako namamanhid o napipipi

Marunong lang magtimpi’t tumahimik…

magpasensya sa magulong paligid

ayaw kong punahin kahit magsumiksik

ang nanunukal na sakit sa ‘king dibdib.

Ako’y natutunaw sa kilos at galaw mo….

huwag kang masanay na ok lang ako

sapagkat bawat bigkas ng ‘yong salita

 nakakaramdam ako ng aligaga.

Puno ng pag aatubili itong diwa….

kung kaya ang puso ko ‘di ka matantya

nalulunod nauubos ang hininga

dahil hindi bago ang ganitong drama.

Lahat ng guni guni ayaw kong makita…

nawa’y maglaho sa isang kisap mata

at unti-unting mabura sa gunita

ang  lalim ng diwa sa pagkatulala…

 

(Tula) HUWAD NA DAMDAMIN

Nakakaramdam na muli akong magsulat ng mahaba

Nagbalik ang pananabik kumatha ng aking diwa

Malungkot man, madrama o may halong buntong hininga

Kusang bumubuo ng mga salitang nadarama

—–

Para kasing ulang pabugso bugso kung saan saan

Pigilan mang ibuhos lalabas at lalabas rin yan

Sapagkat iyan ay ikaw alam na alam mo na ‘yan

Itago mang pilit lilitaw rin ang katotohanan

——

Ang mga kilos kahit ‘di bigyan ng ibig sabihin

Ang lahat ay pawang kay bigat kung iyong papansinin

Masakit sa ulo kung ito pa’y pakakaisipin

Mabuti pang iwaksi at ‘wag ng pakaintindihin

—–

Mayrong mga pagkakataong naka tikom ang bibig

Ngunit ‘di man magsalita sa mga kilos ay batid

Di rin mahirap basahin mga sulimpat na titig

Kahit ako’y nakapikit pagkat walang pagkamanhid

—–

Di maipinta ang aking mukha at nais magsungit

Pagkat puno na ang dibdib ng ‘sang laksang hinanakit

Di rin mawatasan mga kilos na nakakasakit

Kaya nais ng puso ko sa sulok ay magsumiksik

—–

Di ko malaman saan lulugar o kaya’y pupwesto

At ‘di rin maisipan kung saang sulok magtutungo

Naliligaw ba ako o parang wala sa huwisyo

Bakit ‘di mapalagay pakiramdam ko’y gulong gulo`

—–

Hanggang kelan ba magiging totoo ang kahuwaran

Bakit ba kailangan pang dayain ang katotohanan

Kailangan bang hintaying sumabog na parang bulkan?

O sumambulat pa na parang kidlat sa kalawakan?

—–

Ganitong bagay dinaraan lang sa buntong hininga

At ang ibang kataga mababasa sa mga mata

Kawawang sarili’y nawiwindang minsan ay tulala

Ngunit pag nagugulantang ay biglang napapa tula

(Tula) DAMDAMIN

Nais kong magsulat ng maliligayang sandali

Ngunit pawang dilim ang namumutawi sa labi

Nahihirapan ang puso kong doo’y mamalagi

Sa mga ala-alang nagdulot ng saya’t ngiti

__________

Ang sarili ko ay para bang ‘di na mapakali

Walang humpay mga salitang ‘di masabi-sabi

Ang katahimikang tinago sa sulok sandali

Di mabinbin at nagbabalik ayaw mamalagi

__________

Damdaming nagpupuyos at itinatagong pilit

Ay sasabayan pa yata ng pagluha ng langit

Kumaripas ang paghawi ng araw na pusikit

Ang pumalit ay kulog at kidlat na kumukudlit

__________

Itong damdamin kong punong puno ng alinlangan

Pumapayapa lang pag bungad ng bukang liwayway

Pati ang isip ko’y sumasabay sa pag-iingay

Sa hiwaga ng mga kataga’y nag uunahan

__________

Pilitin mang ikubli ang sidhi nitong damdamin

Hindi mapigilan at nagwawala sa pag amin

Ang lungkot ng mga mata ‘di na kayang ilihim

At ang hikbi nitong labi’y sadyang kapansin pansin

__________

Pagbubuntong hininga ang parating ginagawa

Malalim ang iniisip, nakatitig sa wala

Bibig ay tahimik at salat sa pananalita

At nang dahil dito ‘di mapigilan ang pagtula

%d bloggers like this: