(Tula) ALA-ALA SA TAG ULAN

May na-alala ako t’wing umuulan

Sa maliit naming baryong sinilangan

Parating nakatingala sa bubungan

Baka pag ihip ng hangi’y magliparan

Ayaw ko na nga sanang balik balikan

Ang gunita ng nagdaang karanasan

Bubong ng aming bahay ay inilipad

At sa bahay ng kapitbahay napadpad

Marahil ang pinagpakuan ay gato

At bubong ay nilipad ng buong buo

Sobrang hina naman ng pagkakapako

Ng aming karpenterong si manong Vito

Nasa ala-ala pa’t ‘di malimutan

Ang lahat na magagandang kagamitan

At ang mga inadikang kasangkapan

Pawang nabasa at nababad sa ulan

Bakas ng ala-ala ng kabataan

At ang mga larawang pinakakaingatan

Ngayon, ni isa’y wala ng matunghayan

Dulot ng malakas na hangin at ulan

Nasa akin pang gunita’t kamalayan

Ang naging pinsala, sa aming tahanan

Mga kapit bahay sa ami’y dumamay

Sa masaklap na nangyari sa aming buhay

Ang pangyayaring may gintong ala-ala

Kay sarap balikan ng ating memorya

Nasa isipan walang pwedeng magbura

Mapwera kung tao’y sadyang pumanaw na

%d bloggers like this: