NAABOT KO RIN ANG MGA BITUIN


Pakisap kisap ang bituin sa langit

Para bang nanunukso at nang-aakit

Waring wika, sa kanya ako’y lumapit

Kahit kay taas, abutin ko ‘syang pilit

 

Pa’no ka aabutin sa kalawakan

Gayong kapos yaring aking kamay

Di ba maaring sa’yo ako’y maghintay

Na bumagsak na lang sa aking harapan

 

Bituin sa langit ginawang patnubay

Pag-abot ng mga pangarap sa buhay

Ako’y mag-aaral, ako’y magsisikhay

Gagawin kong hagdan, gagawin kong gabay

 

At natapos ko ang mataas na antas

Ang makinang na bituin sa itaas

Na kay hirap maabot, kay ilap-ilap

Napasakamay kahit aandap-andap

 

Aandap-andap man ngunit may liwanag

At may pangako pang magagandang bukas

Kaya lagi ang pagtunghay sa itaas

Nakaabang sa bituin, nagmamatyag

 

Sa dami ng balakid na dumarating

Kahit ‘di gaanong bituing maningning

Ang aking mahahawaka’t maaangkin

Sa puso ko’y maluwag kong tatangapin

Advertisements

SA LIKOD NG MGA ULAP

 

Sa aking paglabas ng aming tahanan

Mata ko’y napasulyap sa kalangitan

Maliwanag na ulap ay pinagmasdan

At naaliw sa kulay ng kalawakan

 

Ang oras ko’y pinalipas sa pagtitig

May ibat ibang hugis kaibig ibig

May dilim at liwanag, ako’y naantig

Tuloy may nabuong tanong sa ‘king isip

 

Baka sakaling dito ko maapuhap

Sagot na wari’y nasa likod ng ulap

Buhay at pangarap na aandap andap

Agam agam at problemang hinaharap

 

Ang buhay ng tao’y ulap ang kawangis

Sadyang may saya at mayroong hinagpis

Ang ulap manding nagdidilim sa langit

Kapara’y buhay natin minsa’y kay lupit

 

Dumanas man ng dilim sa tubig ulan

Nagliliwanag rin pag sikat ng araw

Tao mang kaakibat ang kalungkutan

Naglalaho napapawi’t napaparam

 

Sadyang ganito ang ating kapalaran

Kapara’y tanawin sa ‘ting kalawakan

Inog ng panaho’y walang katiyakan

May liwanag at minsa’y may kadiliman

 

Ano mang hirap ang ating pagdaanan

Wag susuko pagkat ating makakamtan

Dahil ang liwanag sa likod ng ulap

Ang pag asa sa problemang kinakaharap

 

 

%d bloggers like this: