BUTIKI SA KISAMI

 

Magmula pa noong aking kabataan

Nakagawian ko ng sila’y pagmasdan

Di matapos tapos na sila’y pagtakhan

Katanunga’y lagi sa aking isipan

Ang mga paa ba nila’y may pandikit

Bakit sa kisami’t dingding nakapagkit

Mahuhulog lang kung sila’y sinusungkit

Nang mga batang paslit na nangungulit

Wika ng matatanda kapagka hapon

Ang mga ito’y marunong mag orasyon

Animo’y meron din silang relihiyon

At tumitingala sa isang deriksyon

Akalain mong sila’y may pagka banal

Daig pa ang tao, marunong magdasal

Ngunit bakit sa lupa’t tuwing takipsilim

Di kaya ang lahi nila’y mga muslim?

Kapag ang kanilang buntot ay naputol

Di raw nagtatagal ito’y sumusuloy

Parang halaman pag kinunan ng talbos

Mga sanga nito’y hindi naluluoy

At lumalakad pa silang pabaliktad

Ang mga mata’y bilog, nakamulagat

Lapit agad sa ilaw na may liwanag

Sasakmalin, gamu-gamong lumilipad

Itong mga butiki ay mababait

Kahit pa sa ‘ting katawan ay kumapit

Di tulad nitong lamok, langgam at ipis

Na kung makakagat dulot ay hinagpis

Ito palang butiki, mayron ding saysay

Kinakain mga kulisap sa bahay

Tumutulong sa ‘tin, dapat ring mabuhay

Kaya mga bata ‘wag ‘nyong pinapatay

May nakita akong isang batang hangal

Hinuli ang butiki, buntot tinanggal

Matapos paglaruan at pagsawaan

Kawawang butiki hindi nakaangal

Advertisements
%d bloggers like this: