MASAYA KAHIT PAGOD

Pag sapit ng takip silim, dapat ako’y nasa bahay

Sandaling ipapahinga ang napagod na katawan

Bago masimulan ang ibang gawaing nakaabang

At nawa’y maikampay pa ang ngawit na mga kamay

 

Matapos makapag hapunan, akin ng sinimulan

Ang ilang trabahong bahay na sa aki’y naghihintay

Sana ang balikat at braso ko’y hindi manlupaypay

Upang gawain ko’y di abutan ng bukang liwayway

 

Matutulog na sana pagsapit nitong hating gabi

Ngunit sa aking paghiga, katawa’y hindi makali

Kung kaya’t hinagilap ang laptop na aking katabi

At ang tulang nasa isip unti unting kong hinabi

 

Ngunit kay raming bagay na gumugulo sa ‘king tuktok

At ang mata ko’y lumuwa na, kulang sa rin sa tulog

Kinalog ko na rin ang utak habang nagkukumahog

Ngunit ni isang kataga ay wala manding pumasok

 

Ang naisip ko tuloy mahiga’t matulog na lamang

Iunat ang aking likod sa matigas na higaan

Ngunit ang orasan ay bigla namang umalingawngaw

Upang ako’y bumangon, magluto ng aming almusal

 

Ipagmamaneho sila kahit ako’y inaantok

Kung kaya pagbalik sa trabaho’y tutuka tukatok

At pag harap sa computer ang ulo ko’y nauuntog

Magugulantang na lang kapag ang mesa’y kumalabog

 

Pagod ngunit wari ko’y nasa ulap at lumilipad

Kaakibat man ay hirap patuloy akong sasabak

Sapagkat inspirasyon ko yaring aking mga anak

Sa ‘king pagtupad ng mga pangarap na hinahangad

 

Dalangin ko sanang katawa’y parating puno ng lakas

Laging may ngiti sa labi sa mga darating na bukas

Dumadaang unos at problema’y agad magwawakas

At ang salitang salamat ay manatiling bigkas

 

 

%d bloggers like this: