MUNI-MUNI

Ano bang mabuting gawin kapag naiinip

At nagsasawa na ang utak sa pag iisip

Kung maari nga lang lumipad sa himpapawid

O kaya’y magtungo sa dagat at sumisid

 

Magmuni-muni kaya ng magagandang bagay

Na maaring ikagaan ng aking isipan

Ang aking masasayang karanasan sa buhay

At mga biyayang bigay ng Poong May Kapal

 

Tulad ng mga ibon doon sa kalawakan

Tila ba kay gaan ng kanilang pakiramdam

At kagaya nila nais ko ring makalipad

Ngunit anong magagawa wala akong pakpak

 

Tulad ng mga isda doon sa karagatan

Sila’y kumakampay kampay at nag uunahan

Ang mabilis na pag sisid kay gandang pagmasdan

Walang alinlangan sa kanilang pupuntahan

 

Ang matatarik na bundok na nagtataasan

Ang malalaking puno na aking natatanaw

Nagtitingkaran ang kulay sa sikat ng araw

Tila nais ko ring maakyat at mapuntahan

 

Ang magagandang tanawing aking nakikita

Sa aking sarili lahat ay humahalina

Malalaking sangang iniindayog ng hangin

Mga mata ko’y dinuduyan ako’y inaaliw

 

At bawat pag ugoy ng mga dahon sa sanga

Sabay kumukumpas ang magandang ala-ala

Ang mga kahapong punong puno ng ligaya

Na tila baga walang problemang dinadala

 

Iba’t ibang uri ng mga hayop at insekto

 Mga sasakyang malalaki tulad ng barko

Ang treno at eroplanong hinahangaan ko

Lahat ng ito’y sumusulyap sa isipan ko

 

Masarap magmuni-muning mata’y nakapikit

Sari saring bagay ang pumapasok sa isip

Tila ayaw kong gumising sa ‘king panaginip

Nakaka-aliw, nawawala ang pagkainip

 

Ni ayaw kong tumayo sa ‘king pagkakaupo

Dito’y payapa ang isip at ang aking puso

At sa pwesto ko’y abutan man ng takipsilim

Ako’y magmumuni-muni hanggang sa magdilim

 

Kaya kung minsang tayo’y nagugulumihanan

At kung salasalabat na ang nasa isipan

At waring nawiwindang ang ating pakiramdam

Pagmumuni-muni pala, minsan ay mainam

Advertisements

HINDI AKO NAPIPIPI

 

Kailangan ko ng kataga maibibigay mo ba?…

kahit ang talinhaga mahahanap mo ba?

blanko ang isipan ko’t ‘di mawatasan,

kasagutan sa katanunga’y nasaan?

Gusto kong malaman ang totoo sa hindi,…

ibig kong makita ang tama sa mali

habang sinisikap mahanap sandali,

ayaw kong sa isang sulok ay magkubli.

Nasaan ba ang maliligayang araw…

bakit pawang lahat bigla lang natunaw?

dahil ‘di ako bulag o nabibingi,

‘di ako namamanhid o napipipi

Marunong lang magtimpi’t tumahimik…

magpasensya sa magulong paligid

ayaw kong punahin kahit magsumiksik

ang nanunukal na sakit sa ‘king dibdib.

Ako’y natutunaw sa kilos at galaw mo….

huwag kang masanay na ok lang ako

sapagkat bawat bigkas ng ‘yong salita

 nakakaramdam ako ng aligaga.

Puno ng pag aatubili itong diwa….

kung kaya ang puso ko ‘di ka matantya

nalulunod nauubos ang hininga

dahil hindi bago ang ganitong drama.

Lahat ng guni guni ayaw kong makita…

nawa’y maglaho sa isang kisap mata

at unti-unting mabura sa gunita

ang  lalim ng diwa sa pagkatulala…

 

%d bloggers like this: