LESSON OF TIME

Advertisements

SULYAP SA ULAP

Dito sa biranda ng aming tahanan

Mata ko’y napasulyap sa kalangitan

Oras ko’y pinalipas sa kagalakan

Habang nakatitig sa liwanag ng b’wan

 

Kay gandang pagmasdan ng mga bituin

Nakakaakit, may ningning sa paningin

Ngali ngali ko na nga, silang abutin

Tulad ng mga pangarap na mithiin

 

Nakaka-aliw tingnan ang mga ulap 

Iba’t-ibang hugis aking namamalas

Bawat galaw may puwang, nagliliwanag

Pangarap ko’y waring don mababanaag

 

Ilang sandali pa sa aking pagtitig

Ano’t unti-unting dumilim ang langit

At may kakambal na kidlat, gumuguhit

Parang buhay mandin, minsan ay kay lupit

 

Ang simpleng pangarap kong aandap andap

Na sa likod ng ulap maa-apuhap

At ang buhay na sana’y nagliliwanag

Bigla namang naging maitim na ulap

 

Sadya nga bang ganito ang kapalaran

Kapara’y tanawin sa ‘ting kalawakan

Inog ng panaho’y walang katiyakan

May liwanag at minsa’y may kadiliman

 

Ang kapalaran daw ‘di mo man hanapin

Kusang dumarating kung para sa atin

Ngunit maiging pagsikapang abutin

Nang sa gano’y madali nating maangkin

 

Ano mang hirap ang ating pagdaanan

Wag susuko pagkat ating makakamtan

Yaong magandang buhay na nakalaan

Ipagkakaloob ng Poong Maykapal

PITAKA KO

Gastos ‘di ko mawari, bakit ganito?

Sunod sunod na dumating buong linggo

Pitaka ko ay biglang nag alburuto

Wala na ‘kong madukot, kahit ‘sang libo

Sabay sabay dumating mga bayarin

Paano ba ito, saan ko kukunin?

Nakakahilo, kung laging iisipin

Manapa’y iwaksi, tinago’y dukutin

Bakit ba ang pera’y kay dulas sa kamay

Di pa nahawakan, ibig ng bumigay

Para sa mga bilihing walang humpay

At bayaring kung dumating sabay sabay

Mga bagay na kailangang gastusan

Ano’t nangyari sa loob ng isang b’wan

Pigilan ko man ay ‘di na naiwasan

Kaya ngayon, panahon ng kagipitan

Parang inaapanas aking katawan

Alumpihit sa ‘king kinatatayuan

At sa bawat minuto’y nasa isipan

Na kaylangan ang pitaka ko’y malamnan

Malapit pa naman sumapit ang pasko

Di pwedeng walang laman ang pitaka ko

Baka mga inaanak ko’y mamasko

At isa –isang humingi ng regalo


LARAWAN NG BUHAY

Ang larawan nitong ating buhay ay maganda

Katulad ng liwanag na ating nakikita

Ngunit kung may dilim ay itawag mo sa Kanya

Ito’y kanyang papalitan ng kaaya-aya

——

Kaya huwag kang padadala sa iyong lungkot

Sa mga bagay na sa iyo’y makakabagot

Nararapat na iwaksi ang mga himutok

Pagkat madadagdagan lang ang iyong kulubot

—–

Dumarating na pagsubok ay ‘yong paglabanan

Pasasaan ba’t magagawanrin ng paraan

Pagka minsan ay kusang dumarating na lamang

Kalutasan sa problema’y ‘di namamalayan

—–

Masamang pangyayari dapat ng kalimutan

Ang hinaharap ang dapat na mapaghandaan

Upang maging maayos ang inyong pagsasama

Sa piling ng mga anak at ng sinisinta

—–

Hindi lamang naman ikaw ang nagkakaganyan

Di mo rin kasalanan ang naging kamalian

Kung kaya maging payapa ang ‘yong isipan

Kaysa maglupagi at umiyak ka na lamang

—–

Lagi kang umasa sa ating Poong May Kapal

At pagtiwalaan mo ang Kanyang pagmamahal

Sadyang makikita mo’t iyong mararamdaman

Ang payapa’t katiwasayan ng ‘yong isipan

—–

Walang uuna pa sa ating nilalapitan

Sa bawat oras ‘Sya ang ating tinatawagan

Sapagkat ‘Sya lang ang ating tanging kalutasan

Sa ‘ting mga suliraning pinagdadaanan

—–

Nararapat lang tayong lahat ay maging handa

Sa ating pagharap sa biro nitong tadhana

Ano mang unos ang dumating sa ating buhay

Itawag sa Poon, tayo’y kanyang tutulungan

—–

(Tula) BUKANG LIWAYWAY

Isang gabi’t araw na naman ang dumaan

Sa sobrang bilis ‘di ko man lang namalayan

Huni ng kuliglig ‘di rin naulinigan

Pagal na katawan tuloy sa kahimbingan

__________

Bagong araw ay bagong pag-asa sa buhay

Ang kahulugan ng pagbubukang liwayway

Bumangong masigla at ‘wag magpalungangay

Kahit umaga’y maruming hangin ang tangay

__________

Matitinding mga balita sa ‘ting bansa

Na nakakatulala, at nakakabigla

Nakakalungkot, minsa’y nakakapaluha

Katiwasayan, idalangin sa Maylikha

__________

Kahit ang presyo ng gasolina’y tumaas

Lahat ng bilihin, kasama pati bigas

Pasalamat parin sa mga sakit, ligtas

Kaysa maospital bulsa nanti’y mabutas

__________

Kahit puno ng alikabok ang paligid

May sari sari mang tunog na maririnig

Iba’t ibang sasakyan ang umaagit-it

Halina’t, salubungin ang biyayang hatid

__________

Kahit maraming bagay ang nagsisiksikan

Tao’t sasakyan nagpapatentero sa daan

Halos wala na nga yatang katahimikan

Taggapin, tadhanang sa ati’y nakalaan

__________

Kahit saang dako ibaling ang paningin

Kung may makitang bagay na kapansin pansin

Wag ng pakatitigan at sadyang limutin

Pag buklat ng bagong pag-asa ang isipin

__________

Kahit ang bukas ay puno ng alinlangan

Sa kahirapan ng buhay ‘di makabitaw

Ang saya’t pag-asa’y malayo pa matanaw

Kaginhawaan mandin ay masusumpungan

__________

Kahit tayo sa kaginhawaan ay salat

Maging sa ano pa man ay magpasalamat

Napakarami pang biyayang ikakalat

Sa ating harapan ay biglang sasambulat

__________

Sadyang may mga pangyayaring mahiwaga

Minsan sa buhay ay bigla lang bubulaga

Mga bagay minsa’y ‘di maipaliwanag

Nalalabuan, naghahanap ng liwanag

__________

Pasayahin natin ang pagbukang liwayway

Pagkat ito’y biyaya sa ‘tin ng Maykapal

Maghintay at may gantimpalang ibibigay

Hindi maglalaon at ‘di rin magtatagal

__________

Ngunit pag bukang liwayway ay sumambulat

Wag tumameme at ika’y makukulelat

Baka pag-asang nasulat sa buhay, ikalat

Pihadong ikaw ay mananatiling salat

(Tula) BUHAY NAKAKAUMAY

Ano nga ba itong ating buhay

Parang kalamay, nakakaumay

Laging daing ang hirap ng buhay

Problema pa’y laging sabay sabay

———–

Ginawa ng lahat na paraan

Lahat ng bagay ay sinubukan

Hinanap sagot sa katanungan

Pawang kay ilap na matagpuan

———-

Mga luha’y ibig ng bumigay

Sa mga problemang walang humpay

Pagsubok na wala sa pag lubay

Sunod sunod dumaraang lumbay

———-

Talaga bang ganito kabigat

Minsa’y ‘di na makayang mabuhat

Ngalay at laylay na ‘tong balikat

Nanaisin na lang pumalakat

———

Utak nais ng maghuramintado

Dahil sa isiping nakakahilo

At mga tanong na nakakalito

Buhay nga ba sa mundo’y ganito

———-

Magrelaks lang tayo kaibigan

Lahat ng ito’y may kalutasan

Ipagpatuloy ang pagdadasal

Wag pangunahan ng pag atungal

———-

Kaya ang pag nguyngoy ay tigilan

Buhay sa mundo’y talagang ganyan

Ito’y may simula’t may hangganan

Tibayan ang loob at labanan

———-

Sa panalangin, laging sambitin

Na parati nawang pagpalain

Pasaning mabigat pagaanin

Mga suliranin ay akuin

———-

Sa biyaya, magpasalamat ka

Ang nagdarahop, bahaginan pa

Sa dulo ginhawa’y makakamit

Kaya tiis sa mga pasakit

BALIK TANAW SA AKING KAMUSMUSAN

Hating gabi na hindi pa rin ako dalawin ng antok, biglang sumagi sa aking isipan ang mga ala-ala ng aking kamusmusan kaya minabuti kong bumangon sa kama at tumipa na lang.

Kanina kasi ay kumain ako ng kaymito at naalala ko yung puno ng kaymito na aking inaakyat sa harap at likod ng aming bahay ang mga bayabas na nasa balisbisan, ang puno ng  himbabao na ginagataan ng aking tatay. Ang baboy, kambing, mga manok, aso, pusa at ang mag asawang gansa na alaga namin. Tuwang tuwa kami kapag umiitlog na ang aming gansa malaki kasi ang itlog ‘nya at syempre sagana sa ulam. Ang pag tiba ng saging sa parang o sa bukid na malayo sa aming tahanan. Pahihinugin at iuuwi sa bayan sunong sa bakol ng aking ina at ang iba ay bitbit ko sa bayungan, maglalakad ng may 4 o 5 kilometro bago marating ang lugar kung saan may sasakyan patungo sa bayan para ilatag sa gilid ng kalsada ang aming tindang saging. Mauubos hanggang tanghali at di man lang naming iniinda ang init ng araw sa paglalakad pauwi sa aming bahay mabuti kung yun ay kapatagan ahon at lusong ang aming nilalakad. Masaya na kami basta makabili ng ice candy pagbaba ng jeep bago maglakad.

Naalala ko rin ang aming paglalaro pag dapit hapon at sa liwanag ng buwan sa harapan ng aming bahay, ang patentero, ang tumba lata, ang luksong tinik, ang taguan, ang bahay bahayan, walang pinipiling laro panlalaki man o pambabae, ang mga awitin ni Eddie Perigrina, ni Victor Wood ni Celeste Ligaspi na pinatutugtog ng aming kapitbahay. 

Bigla ko tuloy na miss ang mga panahon na yun at ang pagtira sa isang simpleng tahanan. Ang kanin namin na may kisang kamoteng kahoy, tapilan, buto ng sitaw at mais. Ganito ang aming kinakaing kanin kapag malayo pa ang tag-ani at kokonti na ang aming palay na inimbak, tapos sasabawan namin ng mainit na kape at may inihaw na tuyong sapsap. Parang lagi na lang ganito ang aming ulam noon.  

Naalala ko rin ang pananahi namin ng gwantes na iniexport sa malalamig na bansa. Wala pa akong muang noong panahon na yun basta tahi lang kami ng tahi pero hindi ko alam kung para saan yun at bakit kailangang tahing kamay pa pwede naman sa makina tahiin. Malayo rin ang pinagkukunan namin ng ganitong tahiin at pagkatapos ay sako sako naming ibinabalik sa may ari ng kasa para maging pera. Masaya na naman kami noon makakabili na naman ng ice candy. Hehehe!

Mahirap ang buhay noon, payak, simple, pero ang sarap balik balikan. Parang ang sarap bumalik sa nakaraan, panahon ng aking kamusmusan, simple ang buhay, ang lahat ng bagay sa mundo simple, mahirap, napakahirap, pero alam kong masaya. Walang maraming iniisip, walang maraming problema. Ngunit gustuhin ko mang bumalik ang aking buhay bata noon malabo na.  Sana’y huminto ang oras at araw noong panahon na yon.  Sana…

 

 

 

%d bloggers like this: