TULA SA AKING IMAHINASYON

CYSAI           

Lagi kang hinahaplos

Ng palad kong may paltos

Di kita ginagapos

Minamahal ng lubos

 

Kahit pa ako’y iwan

Ng aking kasambahay

Basta’t ika’y nariyan

Taga bantay ng bahay

 

Nais kang kausapin

Upang aking sabihin

Lahat ipagbibilin

kaya pakalimiin

 

Habang ika’y kaharap

At ikaw ay kausap

buntot mo’y kumakawag

Para bang kay liwanag

 

Ang aking sinasabi

Iyong iniintindi

Ito kaya’y may saysay

Kahit isa kang CYSAI?

 

Ang  tulang ito ay hango sa isang serye ng drama na kasalukuyan kong pinapanood sa TV.

 

LANGO

Ikaw ‘yang nakaungkot

Diyan sa isang sulok

Na may katabing lunkot

At nang ako’y kumatok,

Pinto ay nilapitan

Pilit mong binubuksan

At ang mukhang pawisan

Ang aking natunghayan

 

Lahat ng panandalian

Gusto mo ng takasan

Ngunit ika’y nakaladkad

At di na makalipad

Pagsisisi’y walang silbi

Anong iyong masasabi

Mistula ngang alipin

Ang iyong sasapitin

 

Bihag ng pagkalango

Hayan at nabilanggo

Sa hawlang ‘di sarado

Ngunit nakakandado

Iniwan kang malungkot

At muling magmumukmuk

Doon sa  dating sulok

Kung san ka nakalugmok

 

GANITO KA BA?

Mistulang bulag nangangapa sa liwanag

Mistulang bingi di marinig ang katabi

Mistulang pipi salita’y di maparami

Mitulang pilay naglalakad ng may saklay

 

Binibilang ang buhangin

Dinadakot mo ang hangin

Sinusungkit ang bituin

Ngunit lampas ang paningin

SI CYSAI NA MALAMBING

Napilitan akong mag alaga ng aso. Hindi ko sana gusto sapagkat baka hindi ko maalagaan na mabuti, pero sa totoo lang gusto kong may aso sa bahay, may hilig rin naman ako sa mga hayop palibhasa’y lumaki ako sa bundok marami kaming naalagaang hayop doon. Pero may nagbigay sa akin ng aso dito sa klinik ‘di ko natanggihan dahil unang tingin ko pa lang sa kanya cute na cute na ako para bang nakangiti nang iabot sa akin na nakalagay lang sa isang paper bag, isang buwan pa lang daw iyon na naipapanganak. Pinaliguan ko agad ng medyo mainit na tubig at baka malamigan at magkasakit. Pagkatapos ginamitan ko ng hair blower para matuyo agad ang balahibo nya.

                                       

Pinangalanan ko ‘syang Cysai. Nang iuwi ko sa bahay palit palitan ang mga anak ko sa paghawak na  mukhang nalamog na. Ang cute talaga parang batang may malay na gustong kausapin at patawanin. Pinaliliguan ko si Cysai dalawang beses sa isang linggo bago ako umalis at magtungo sa klinika.  Ang huling tabo ng tubig na ibinubuhos ko pagkatapos ng dog shampoo ay nilalagyan ko ng fabric conditioner para mag amoy bagong laba. Binigyan ‘sya ng vitamins ng kanyang vet. med at mabilis naging ganap na aso.

               

Kasama namin sa kwarto matulog si Cysai. Meron din itong sariling kumot, higaan at malimit katabi namin sa pagtulog. Kahati ko sa aking unan. Matyaga naming naturuan si Cysai kung saang parte ng aming garahe dudumi at iihi. Lumaki itong malinis at madiriin. Ayaw nitong tumapak sa basang sahig. Bihirang lumabas ng bahay si Cysai kapag aking inilabas ay karga karga ko kahit napakabigat nyang aso. Marami ang napapatingin sa kanya dahil sa makintab na balahibo. Babae si Cysai kaya dalawang beses magkaroon ng dalaw sa loob ng isang taon. Nagpapalgay naman ‘sya ng diaper kasi parang nadidirian din ‘syang pumapatak sa sahig ang dugo nya.

                                     

Akala ko noong una madali lang ang mag-alaga ng aso, hindi pala. Ayaw kumain ng kanin at ulam namin kaya napilitan akong bumili ng dog food noong una, hanggang natutunan na nya ang kumain ng kanin at nilagang atay ng manok. Magastos rin pala, Bukod sa pagkain updated din sa mga bakuna. Dati rati malimit akong bumili ng accessories sa leeg pero katagalan di ko na rin naibili pa dahil lumaki na at parang dina rin bagay na may nakapulupot sa leeg nya.

                    

Noong una kala ko ok lang ang pahaplos haplos sa balahibo, kargahin, pakainin at minsan kausapin na parang bata. Pero sa katagalan pati damdamin ko napalapit na rin kay Cysai na para ko na ring anak. Walang araw na hindi ko nababanggit sa kasama ko sa bahay kung pinakain na o kumustahin. Hindi lang pala basta haplos lang ang ginagawa namin kung hindi may pagmamahal ng kaakibat. Sabi ko noon aso lang yan pero pati pala ako nahuhulog na ang damdamin sa pag aalaga kay Cysai.

Malambing si Cysai, maharot katulad ng ibang aso. At di nagtagal parang isa na rin sa mga anak ko kung kausapin at para namang nakakaintindi sa aming mga utos at sinasabi. Nung una natatawa ako pag kinakausap ni manang na parang bata ganun din ng mga anak ko, yun pala ay mas malala pa ako sa kanila dahil bunso ang tawag ko dito. Nakakawala ng pagod, tension, sakit ng ulo at kung ano -ano pa dahil na rin sa pag aalaga ko kay Cysai. Kapag karga ko si Cysai lagi kong sinasabi na ikaw ang pampababa ng BP ko, ikaw ang nakaka alis sa mga masasakit na nararamdaman ko sa katawan ko. Matutuwa ka talaga ayon sa kasama ko sa bahay lagi raw yan nakaabang sa pintuan sa aking pagdating. Malayo pa raw ako parang alam na parating na ako. Di na raw yan mapakali at kahol ng kahol sa harap ng kasama ko dito sa bahay at pagbusina ko nga para buksan ang gate nakasampa na sa sofa para silipin ang sasakyan ko na papasok sa garahe. Pagpasok ko ng bahay para itong bata na gustong magpakarga at humalik sa akin. Kung hindi ko pansinin, naglulungkot-lungkutan at tapos tinititigan ako na para bang iiyak, kaya naman di ko matiis. Panay ang dila sa paa ko at kamay. Nakatingin sa akin habang kumakawag ang buntot. Sa kwarto namin ito natutulog minsan katabi ng mga anak ko minsan sa akin. Ang nakakatuwa pa sa dito hindi yan aakyat sa itaas hanggang hindi pa rin ako umaakyat at kahit naiwan pa sa ibaba ang aking mga anak.

                           

Isa pang nakakatuwa sa kanya ang paghabol sa akin na parang bata. Basta nasa bahay ako at alam na wala akong pasok oras na kinuha ko ang susi ko ng sasakyan nangunguna na yan sa paglabas at nakaabang na sa pagbukas ng pinto ng sasakyan. Huwag na wag kang magsasalita ng salitang “sasama” at di ka nya titigilan ng pagkahol at pagkagat sa kamay ko para kunin na ang susi ng sasakyan. Nasanay kasi na kasama ko sa paghahatid sa mga anak ko sa school, kaya pag nakita na naka uniform ang anak ko laging nakatingin sa kilos ko para sumama. Minsan magsusundo ako sa isa ko pang anak (Jian} ng 12midnight sa Roxa Blvd. talagang humahabol ayaw talaga pumasok ng bahay kundi pinagalitan ko pero parang ang sakit sa loob ko. Malayo na ang nararating ng sasakyan ko hindi ko natiis binalikan ko tamang tama pabalik na ako noon nagtex ang anak ko na umuungot pa rin si Cysai parang masama pa rin ang loob na iniwan at pinagalitan. Halos maluha na ako. Laking tuwa ni Cysai nung nakita ako na binalikan ko parang alam na isasama ko, agad lumabas at naghintay na mabuksan ang pinto ng sasakyan para sumakay. Mas lalo pa akong napaawa dahil panay ang dila sa pisngi ko, sa braso ko at sa kamay habang ako’y nagmamaneho siguro ibig sabihin nun thank you mommy I love you! (I love You too Cysai) Siguro gusto nya lang ako samahan dahil mag isa lang ako aalis hatinggabi pa naman.                  

Minsan nagkasakit si Cysai ayaw kumain, malungkot, iyon pala may lagnat, ang laki ng nagastos ko pero di ko ininda.  Sabi ng Vet. Med, iconfine ko raw ng isang araw .  Di ako pumayag dahil iiwan ko dun sa klinika. Pero para namang bata na sumunod sa sinabi kong ako na lang mag-aalaga at magpapainom dito ng gamot.

Takot  si Cysai sa ipis at daga kapag may nakitang ipis at daga sa bahay kakahulan lang ‘nya at kapag sumigaw na ang mga anak ko at lumundag mag iingay na rin si Cysai nakikipagsiksikan sa mga anak ko habang kumakahol, haharap sa akin at ang kahol ‘nya ay kakaiba na parang gustong magsumbong. Hay naku! kakatuwa talaga nakakawala ng pagod. Lalo na pag dumidila na sa kamay ko o sa paa ko, siguro pagpapakita yon ng pagmamahal sa akin. Para sa akin mananatiling malambing at asong sumusunod sa bawat utos namin. May buhay din ang aso, nakakaramdam din ng sakit, tuwa at sama ng loob. Kung iisipin, ang aso ang bantay natin sa bahay. Ika nga, “Man’s bestfriend”. Minsan pa nga ang aso ang nagliligtas sa buhay natin.

%d bloggers like this: