DAKILANG PAG-IBIG (ni Tatay Abdon Garces)

 

 Kiss-Limited-Edition-Romantic-Etching-of-Lovers-with-solar-plate

May isang lugar na sakop ng Batangas

Itong Isla Berde na libut ng dagat

Mga residente dito ay mahirap

Pagpunta sa bayan tatawid ng dagat

 

Bulubundukin at mga kaburulan

Mabato dalisdis puro kagubatan

Kaya’t ang may ilan na mga barangay

Tabi ng aplaya ang kanilang bahay

 

Sa dakong silangan ng Isla na ito

May isa pang nayon na parang rekudo

Ang barkong beyahing Batangas Mindoro

Dito dumadaan sa katapat nito.

 

Ang trabaho nila’y pamamalakaya

At nagkakaingin naman yaong iba

Sila ay buwanan sa pamamaraka

Sa pamimili nang mga gamit nila

 

Ang produkto dito ay yaong pakaskas

Na ubod ng tamis at napakasarap

Kung matitikman mo’y iyong malalasap

Daig ang pukyutan matamis na nectar

 

Dito’y mayroong isang mag kasintahan

Tabi ng aplaya ang kanilang bahay

Matamis matimyas ang pagmamahalan

Ngunit tutol naman ang mga magulang

 

Sila’y nag sumpaang hindi magmamaliw

Ang pagmamahalang sa puso’y natanim

Itong magsing-irog ay nagtatago rin

Na may pag-iingat at ito’y palihim

 

Itong magsing-irog mayroong tagpuan

Na isang maganda at lihim na lugar

Sa tabi ng dagat na may buhanginan

Malaking bato kanilang kanlungan

 

Dahil sa matindi ang pagroromansa

Ang ingay ng alon ay ‘di aliltana

Ang mag kasintahang madalang magkita

Sa ganitong tagpo ay napakasaya

 

Ngunit ang dalaga’y may lungkot na taglay

Ang luha sa pisngi ay nag-uunahan

Laging iniisip ang mga paghadlang

Ng kani kanilang mga magulang

 

At kapag nakita naman ng binata

Na ang kanyang mahal ay tigib ng luha

Aaliwin agad ang kanyang diwata

Huwag kang malungkot ako ang bahala

 

Sabay ang pag dukot ng panyong maningning

Ang luha sa mata’y kanyang papahirin

Saka hahalikan ang kaniyang giliw

Sabay ng pangakong kita’y mamahalin

 

Ang isang masaklap lingid sa kanila

May nakakita sa kanilang dalawa

Sa pag lalambingan at pagroromansa

Pag lasap ng tamis ng pag ibig nila

 

Sapagkat ang tsismis ay napakalakas

Daig pa ang bagyo ang kulog at kidlat

Pagdating sa bahay isinumbong agad

Ang kanyang nakita at kanyang namalas

 

Wala manding puso itong taong imbi

Sa kanyang nakitang mga pangyayari

Dapat ay nagtimpi sa kanyang sarili

Nang ‘di mapahamak itong magsing kasi

 

Walang kamalayan ang mutyang dalaga

Hindi napagtanto na alam na pala

Ng nagagalit na kanyang ama’t ina

Agad siyang sinampal at pinagmumura

 

Itong si babae sa tindi ng hiya

Biglang naglupasay nawalan ng diwa

Ang lupa’y nadilig sa patak ng luha

Hindi naman ‘sya makapag salita

 

Dahil sa dakila na pag-iibigan

Ng dalawang puso na nagmamahalan

Naisip nila at napagkasunduan

Dapat tapusin na ang kanilang buhay

 

Sila ay umakyat sa tuktuk ng bundok

Magkahawak kamay itong magsing-irog

Mga piping saksi kahoy sa palibut

Parehong ang luha nila’y umaagos

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: