SI HABAGAT AT SI DRA. (by: Mr. Lopez)

Mahaba na  ring panahong ‘di ko nakita

Ang maganda at mabait kong dentista

Araw, linggo, buwan at halos taon na

Kung ‘di pa natanggal jacket na gawa ‘nya

Walang dahilan upang ‘sya’y mabisita

At muling mamasdan ang angkin ‘nyang ganda

 

Akin ng itutuloy ang tula kong naudlot

Sapagkat dumating itong kakaibang unos

Umulan ng walang habas at halos nilunod

Ang maari kong daanan patungo sa Lungsod

 

Lahat ng posibleng daan akin ng sinubok

Upang makatawid sa tubig na lampas pusod

Subalit ako’y biglang nakaramdam ng  takot

Sa Leptos Pirosis baka buhay ko’y matapos

 

Ngayon nga’y humupa na dala ni Habagat

Ang dulot na putik, baha at basura’y nagkalat

At mga tampalasan na pumanot sa gubat

Ay heto na nga po at sa ati’y sumambulat

 

Kung may disiplina at pagmamahal sa puso

Di sana nakalbo ang gubat at mga puno

Pati ang basurang tinapon sa mga ilog

Di sana bumabalik ang kalat mong sinabog

 

Salamat Panginoon, iyo pong binasbasan

Na humupa ang baha at delubyo’y naparam

At sana’y maging aral sa kinauukulan

Mahalin ang paligid at ang likas na yaman

 

Muli ako’y babalik sa dentistang aking kaibigan

Ang matulaing duktora, busy sa pagpapayaman

Di lang po siya maganda at mabait na maybahay

Isa s’yang butihing ina na pamilya ang number one

 

Ngayon sana ay nayari na ang jacket kong natanggal

Upang ang magandang ngiti sa labi ko’y maialay

Sa mga makakaharap ‘di na ako mukhang bungal

Sa mga makakausap salita ko’y ‘di na utal

 

Muli ay salamat sa aking dentistang sakdal ganda

Mabait at maunawain ‘di natingin sa pera

Kundi sa magandang serbisyo na maibibigay n’ya

Kung maningil ay tama lang at abot ng iyong pera

 

Dito natatapos ang tula ko sana’y matuwa ka

Hindi po ako makata trying hard lang sabi nila

Hangad ko lang magpasaya at mayroong makabasa

Si duktorang Batanguena ala eh! Kaganda’y kabait pa

 

 

 

ANG AKING KARANASAN SA PANLILIGAW (Tula Ni Tatay Abdon Garces)

by Abdon Garces 

 

Noong ako’y nanliligaw sa nayon ng Sinturisan,

Doon sa isang dalaga na aking napupusuan

Sa pag-upo ko sa papag bakit ako’y nananamlay

Kumakabog ang dibdib  katawan ko ay nangangatal.

 

Sa ganda ng kalooban ang dalaga’y lumalapit,

Umuupo sa tabi ko hindi masyadong madais

Nagtataka ang sarili bakit ako’y nauumid

Gaputok mang pangungusap hindi ako makaimik.

 

Ako nama’y binata na sa edad kong labingsiyam,

Ang galing ko sa pagdiga sa iba kong niligawan

Bakit sa dalagang ito hindi ako makasaysay

Gayon namang halata kong siya nama’y naghihintay.

 

Malayo din naman iyon dumadaan ng San Josep,

Lagi akong pumupunta kahit dilim na pusikit

Habang ako’y naglalakad sige ang aking pagpraktis

Nitong aking sasabihin sa dalagang iniibig.

 

Umuupo naman siya at ako ay hinaharap,

Sa ramdam ko’y naghihintay nitong aking talibukas

Bakit dito sa labi ko’y walang tinig na lumabas

Ang nais na sasabihin ‘di ko nga maipahayag.

 

Minsang ako’y naglalakad na galing sa panliligaw,

Wala namang flashlight naku! ay grabe ang kadiliman

Di kawasa ako pala ay mayroong natapakan

Isang bakang nakalugmok gitnang gitna pa ng daan.

 

Syempre naman ay nabigla at nagulat itong baka,

Bigla itong bumalikwas sya ko namang pagkatumba

Patagilid na bumagsak katawan ko’y bumalandra

Ito’y isang karanasang ‘di mapaknit sa ‘laala.

 

Sa pagdating ko sa bahay ang tiyan ko’y alumpihit.

Nagugutom yata ako ang sikmura’y sumasakit

Wala palang tirang kanin itong aking Ate Nieves

Kaya’t ako’y humimlay na ngunit hindi mapaidlip.

 

Tunay itong pangyayari nitong aking karanasan,

Kahit inyong tanungin pa nariyan at siya’y buhay

Ang tinutukoy kong dalaga kami ay nagkatuluyan

Ni Chiling na hanggang ngayon buong pusong minamahal.

Abdon Garces

%d bloggers like this: