MUNI-MUNI

Ano bang mabuting gawin kapag naiinip

At nagsasawa na ang utak sa pag iisip

Kung maari nga lang lumipad sa himpapawid

O kaya’y magtungo sa dagat at sumisid

 

Magmuni-muni kaya ng magagandang bagay

Na maaring ikagaan ng aking isipan

Ang aking masasayang karanasan sa buhay

At mga biyayang bigay ng Poong May Kapal

 

Tulad ng mga ibon doon sa kalawakan

Tila ba kay gaan ng kanilang pakiramdam

At kagaya nila nais ko ring makalipad

Ngunit anong magagawa wala akong pakpak

 

Tulad ng mga isda doon sa karagatan

Sila’y kumakampay kampay at nag uunahan

Ang mabilis na pag sisid kay gandang pagmasdan

Walang alinlangan sa kanilang pupuntahan

 

Ang matatarik na bundok na nagtataasan

Ang malalaking puno na aking natatanaw

Nagtitingkaran ang kulay sa sikat ng araw

Tila nais ko ring maakyat at mapuntahan

 

Ang magagandang tanawing aking nakikita

Sa aking sarili lahat ay humahalina

Malalaking sangang iniindayog ng hangin

Mga mata ko’y dinuduyan ako’y inaaliw

 

At bawat pag ugoy ng mga dahon sa sanga

Sabay kumukumpas ang magandang ala-ala

Ang mga kahapong punong puno ng ligaya

Na tila baga walang problemang dinadala

 

Iba’t ibang uri ng mga hayop at insekto

 Mga sasakyang malalaki tulad ng barko

Ang treno at eroplanong hinahangaan ko

Lahat ng ito’y sumusulyap sa isipan ko

 

Masarap magmuni-muning mata’y nakapikit

Sari saring bagay ang pumapasok sa isip

Tila ayaw kong gumising sa ‘king panaginip

Nakaka-aliw, nawawala ang pagkainip

 

Ni ayaw kong tumayo sa ‘king pagkakaupo

Dito’y payapa ang isip at ang aking puso

At sa pwesto ko’y abutan man ng takipsilim

Ako’y magmumuni-muni hanggang sa magdilim

 

Kaya kung minsang tayo’y nagugulumihanan

At kung salasalabat na ang nasa isipan

At waring nawiwindang ang ating pakiramdam

Pagmumuni-muni pala, minsan ay mainam

NAABOT KO RIN ANG MGA BITUIN


Pakisap kisap ang bituin sa langit

Para bang nanunukso at nang-aakit

Waring wika, sa kanya ako’y lumapit

Kahit kay taas, abutin ko ‘syang pilit

 

Pa’no ka aabutin sa kalawakan

Gayong kapos yaring aking kamay

Di ba maaring sa’yo ako’y maghintay

Na bumagsak na lang sa aking harapan

 

Bituin sa langit ginawang patnubay

Pag-abot ng mga pangarap sa buhay

Ako’y mag-aaral, ako’y magsisikhay

Gagawin kong hagdan, gagawin kong gabay

 

At natapos ko ang mataas na antas

Ang makinang na bituin sa itaas

Na kay hirap maabot, kay ilap-ilap

Napasakamay kahit aandap-andap

 

Aandap-andap man ngunit may liwanag

At may pangako pang magagandang bukas

Kaya lagi ang pagtunghay sa itaas

Nakaabang sa bituin, nagmamatyag

 

Sa dami ng balakid na dumarating

Kahit ‘di gaanong bituing maningning

Ang aking mahahawaka’t maaangkin

Sa puso ko’y maluwag kong tatangapin

%d bloggers like this: