HETO ANG AKING KWENTO

Noong kamakalawa:

Naramdaman ko ang kalungkutan

Ang aking mga mata’y malamlam

Talo ko pa nga ang namatayan

Bingi sa iyong katahimikan

 

Noong isang gabi:

Isipan ko’y laging naglalakbay

Habang paa ko’y humahakbang

Ang mensahe mo ang hinhintay

Ngunit napagod rin pag-aabang

 

Kinabukasan ng umaga:

Ganun pa rin ang pag-aalala

Bakit nga ba bigla kang nawala

May nasabi ba akong masama

Iyan lagi aking winiwika

 

At kahapon ng hapon:

Inihiga, pagal na katawan

Sa dami ng ngiping pinastaan

Saglit akong naalimpungatan

Ika’y nawaglit sa ‘king isipan

 

Ngunit heto sa aking pagdilat

Pangalan mo, nasa aking utak

Kaya agad, laptop hinagilap

Upang kwento ko ay maisulat

 

Hehe! 

WALA LANG

Nais kong lumisan sandali

Limutin ang munting pighati

Ayaw kong dito’y manatili

Kung saan ako nagkukubli

 

Ang aking mga alinlangan

Sa mundo kong ginagalawan

Nais ko sanang paliparin

Isabay sa ihip ng hangin

 

Nais ko’y isang bagong mundo

Puno ng pangako’t pagsuyo

Walang damdaming nasasaktan

Walang taong nahihirapan

 

Punong puno ng kasiyahan

Walang puwang ang kalungkutan

Laging may pag-uunawaan

Kay ganda ng kapaligiran

 

Sabihin mang walang ganito

Kundi sa panaginip lamang

Marahil ay nanaisin ko

Parating mapanaginipan

Hehe!

PUSONG SUWAIL

Bakit nga ba ang puso kay hirap turuan

Sa lahat yatang parte ng ating katawan

May damdaming kay hirap pakibagayan

Paliwanaga’t may sariling katwiran

 

Sawayin mo, may kanyang paninindigan

Pagsabihan mo, nagbibingi bingihan

Diktahan mo at ‘di ka ‘nya pakikinggan

Pakiusapan mo, ikaw’y iirapan

 

Di mo maunawaan, may pagka hangal

Lalo na sa larangan ng pagmamahal

At kahit pa kay dalas ng pag atungal

Di alintana, maghintay ng matagal

 

Ang isip ayaw gamitin sa pag-ibig

Dibdib na nagsisikip ang kumakabig

Taliwas na damdamin, nagpupumilit

Handang magtiis gaano man kasakit

 

Iilan nga ba ang pusong masunurin

Nakahandang makinig at ‘di suwail

Ang pangangatwiran ‘di nakakagigil

May damdaming kay dali mong suyuin?

I WANT TO GROW OLD WITH YOU

My BFF

Vodpod videos no longer available.

1st collector for My BFF
Follow my videos on vodpod

Dinner@Mann-Hann

Vodpod videos no longer available.

AANDAP-ANDAP

Matagal nanamlay ang aking mga kamay

Sa pagsusulat pansamantalang humimlay

Sa pagkakalugmok hindi na nakagalaw

Animo’y kasintahang iniwa’t namanglaw

 

Nakatitig sa keyboard animo’y bangag

Matamlay ang utak at aandap-andap

Marahil wala ng kwentong maisulat

Wala na ring bagong balitang nakalap

LAMAT


Ang damdamin minsan biglang sumasabog

Animo’y babasaging iyong naumpog

O parang basong sa sahig ay nahulog

Magkakalamat minsan pa’y madudurog

 

Tulad nito ay samahang nagka lamat

Na biglang mawawasak sa isang iglap

Mga bagay na ‘pinagpapasalamat

Minsa’y ‘di mabalik naglalahong ganap

 

Mga pangyayari laging tinatanong 

Ano ang dahilan bakit nagkaganun

Ang damdamin pa’y hindi mapahinahon

Katawang nangangatog nais magkulong

 

Nakatimo sa dibdib ay malaking tinik

Ito’y nanunukal pilit sumisiksik

Utak pa’y nalilito at ‘di na malirip

Gayong ‘di nararapat na isa-isip

 

Maraming bagay ang dapat nating ingatan

Mga damdaming kay daling masugatan

Samahang kailangang pahalagahan

Upang ang lamat ay ating maiwasan

2011 in review

The WordPress.com stats helper monkeys prepared a 2011 annual report for this blog.

Here’s an excerpt:

The concert hall at the Syndey Opera House holds 2,700 people. This blog was viewed about 28,000 times in 2011. If it were a concert at Sydney Opera House, it would take about 10 sold-out performances for that many people to see it.

Click here to see the complete report.

%d bloggers like this: