ISANG UMAGA SA PROBINSYA


Isang magandang pagsikat ng araw ang sumilay

Kaya’t ako’y nagmadaling lumabas ng bahay

Sinamyo ko ang malamig na hanging amihan

At ninamnam ang dampi sa ‘king buong katawan

——

Maaliwalas ang paligid ng aming bahay

Mga manok ay tumilaok ng sabay sabay

Kambing na nakatali sa puno’y nag-iingay

Marahil ay naghihintay ng kumpay ni tatay

 ——

Ilang sandali pa’y lumabas na rin si Cysai

Ang maingay kong asong taga bantay ng bahay

Pakembot na lumapit buntot ay gumagalaw

Na waring bang nasiyahan rin sa sikat ng araw

 ——

Biglang may dumamping malamig sa aking binti

Sumunod na rin pala ang aso kong si puti

Sa akin palang binti, dumila ng kaunti

Sa gulat ko’y natapakan ang buntot ‘nyang munti

 ——

Ang pusa pala ni nanay, kanyang binulabog

Sa mahimbing na tulog doon sa isang sulok

At sa galit sa kanya ang mukha ay kinalmot

Pangil ‘nya’y walang nagawa, kaya napasugod

 ——

Ang tingin ko’y biglang nagawi sa aming hardin

Kay gandang pagmasdan ng mga halamang tanim

Nakahanay sa bakod, namumulaklak na rin

May paro paro’t tutubi, gusto kong hulihin

 ——

Mga binti ko’y nangalay sa pagkakatindig

Paa’t kamay kong masasakit, waring namimitig

Kaya lumakad konti, kinuha ang pandilig

Pagkat gulayan ni tatay uhaw na sa tubig

 ——

Sa ‘king paglakad natapaka’y bahay ng hantik

Mula punong manggang bulaklak, hitik na hitik

Anong hapdi, anong sakit, kagat nitong lintik

Kaya hakbang kong pabalik, nagkawitik witik

 —–

Agad kong nilinis, hinaplusan ng alcohol

Sa sobrang kirot ‘di naiwasang mapasipol

Marahil, natapakan kong hantik, isang kumpol

Sa dami ng kagat paa ko’y biglang bumukol

 —–

Ganitong karanasan at tanawing kay ganda

Manok, kambing, aso, pusa, hantik, at iba pa

Ito’y mga simpleng bagay, nagbibigay saya

Na pagka minsa’y ating binabalewala pa

 —–

Paminsan minsang uwi sa probinsya’y masarap

Lalo kung sariwang hangin ang ‘yong hinahanap

At bagong pitas na gulay ang ‘yong malalasap

Tiyak maaantala, pagbalik mo ng syudad

2 Responses

  1. Isang umaga, ginising ako ng ingay ng mga kapatid ko na nag uunahan sa paglabas ng bahay para makiusyoso.

  2. Pero naniniwala pa din ako sa tadhana, at ito ang buhay na itinadhana sa akin kaya wala na akong ibang magagawa kung hindi mahalin ito.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: