“ANG PUSTISO” (NI MR. ALBERTO LOPEZ)

 

Ano na ba ang nangyari dito sa aking sarili?

Pustiso ko ay nahati hindi ako mapakali

Nais ko sanang idikit, pero hindi naman pwede

Baka ako ay malason kung lalagyan ko ng rugby

 —–

Lumipas ang mga araw tiniis ko ang nangyari

Di ko maipagawa ito pagkat wala akong money

Upang ito ay magamit, Fixodent aking binili

Para hindi ito mahulog, dumikit na mabuti

 —–

Mga araw  ang lumipas, buwan, taon ay nalagas

Inisip kong palitan na ang pustisong walang kupas

Tinungo ko ang klinika ni doctora Esperanza

Upang aking malaman kung ang money ko’y magkakasya

 —–

Bagama’t may kamurahan, sapagkat ako’y suki na

Mahal pa ring ituturing lalo na sa walang pera

Kaya’t ang aking ginawa, unti unti’y nag- ipon na

Upang aking mapalitan at ako ay pumogi na

 —–

Ano ba at isang araw inalis ko ang pustiso

Pagkat gilagid ay masakit at may gasgas pa ito

Ang inalis kong pustiso ibinalot ko sa tissue

Ipinatong ko sa table, doon sa aking kuwarto

 —–

Ang mabait kong katulong, masipag na, malinis pa

Araw-araw nagwawalis, nagluluto naglalaba

Minsang naglinis ng bahay, pati tissue dinampot ‘nya

Walang malay na pustiso, isinama sa basura

 —–

Ang una kong naramdaman ay galit at hinayang

Pitong taon kong kasama ang pustisong minamahal

Nililinis, tinutoothbrush, may garapon na lalagyan

Subalit sa isang iglap, ito’y naglaho’t naparam

 —–

Pano na ako kakain? Pano na ako ngingiti?

Kahit na ako’y pangit, pag may pustiso feeling pogi

Pero ngayong nawala na, gumuho na ang pag-asa

Na ako ay makanguya pa ng paborito kong pizza

 —–

Kaya ngayon aking ginawa, pumunta ng klinika

Ni doktora Esperanza, ang magaling na dentista

Mura ‘sya kung sumingil, ang kamay ‘nya ay kay gaan pa

Ang pustiso ‘nyang ginawa pitong taon ko kasama

 —–

Dapat nga ay tatlong taon lang ito’y palitan na

Subalit dahil sa tibay, pitong taon inabot ‘nya

Kung ‘di pa nabali, at napagkamaliang basura

Baka umabot ng walong taon, aming pagsasama

 —–

Kaya ngayon ang payo ko sa sino mang may pustiso

Wag ninyo ito ibalot sa papel o sa tissue

Baka ito ay madampot, o makagat pa ng aso

O masama sa basura, magba-bye din ang pustiso

 —–

Dito ko na tinatapos ang kasaysayan ko’t kwento

Sa malungkot na sinapit sa naparam na pustiso

Masakit man sa sarili, dapat ay tanggapin ito

Na lahat ay may hangganan at katapusan ng kwento

 —–

Kaya muli ang payo ko ingatan mo ang pustiso

Kagaya ng pag-iingat sa sarili at mahal mo

Mahalin ito’t ingatan, kung pwede nga ay ikwadro

Nang ngiti’y ‘di maparam, feeling pogi pag may pustiso.

  

SAGOT KO SA IYONG TULA MR. LOPEZ

ANG “PUSTISO”

 

Alam mo Mr. Lopez, ako sa iyo’y natutuwa

Di ko akalain ikaw pala’y isa ring makata

Sandali nating pag uusap agad kang nakalikha

Nangyari sa kawawang pustiso, agad mong natula

 —–

Nang iabot mo sa akin ako’y namangha’t nagulat

Sa ‘sang kapirasong papel mo lang ito naisulat

Ang ginamit mo pa ngang panulat, mukhang nagkakayat

Ngunit ang ginawa mong tula ay may tugma at sukat

 —–

Pitong taon na pala ang pustiso mong ginagamit

Kaya pala pakiramdam, sa gilagid pumupunit

Huwag ka ng manghinayang sa kanyang pagkakawaglit

Sa tagal ng panahon, luma na, dapat ng magpalit

 —–

Wag kang mag-alala presyo kong binigay mababa lang

Ang kalidad naman nito sa halaga’y katamtaman

Syempre ako’y natutuwa’t ako’y iyong binalikan

At pustiso kong ginawa iyo palang nagustuhan

 —–

Artipisyal man ang ‘yong ngipin dapat kang  maging pogi

Mag mukhang natural at may ngiting nakakabighani

Kumportable sa bibig at naingunguyang mabuti

Di kukupas, matibay at ‘di madaling mababali

 —–

Bago mong pustiso sana’y iyo pa ring magustuhan

Pinili ko’y tamang hugis, sa mukha mo’y ‘syang babagay

Hindi maputi, ‘di rin gaanong madilaw ang kulay

At sa kutis mong kayumanggi, iyan ay katamtaman

 —–

Payo ko sa ‘yo, bagong mong pustiso’y paka ingatan

Huwag mong ugaliing tissue ang pagbabalutan

Lalo na kung pagpapatungan ‘di mo matatandaan

Pamihadong hahabulin mo ‘ yan dun sa basurahan

 —–

Kalimitang kwento ng pasyente ay parepareho

Pagdating sa kanilang iniingatang pustiso

Kapag inalis sa bibig ay binabalot ng tissue

Pagkatapos, ‘di na malaman kung saan naipwesto

 —–

May ibang nagtataka kung bakit ngipin ay natanggal

Ganong kinain lang daw nila ay kapirasong pandesal

Biro ko baka naman tinapay nila’y sobra ng tagal

Di malayong ngipin sa pustiso ay sadyang mabungal

 —–

Ang pustiso natin ay isang artipisyal na ngipin

Di ito pwedeng ikagat ng matigas na pagkain

Piling pili at minsan pa’y iyong pakakaisipin

Kung ang pagkaing ngunguyain, kaya nitong ngalutin

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: