SA AKING BALINTATAW

Ngumiti at humalakhak

managinip at mangarap

magtiis ka at magtimpi

kahit lahat ay pakunyari

………………………….

Sumulat ka at gumuhit

iukit ang mga titik

ang larawang nasa isip

sa pusong kaibig-ibig

………………………………

Pumikit ka at maglakbay

lumipad ka at kumampay

habang pangarap ay bitbit

sa mundo ng panaginip

…………………………………

Tumakbo ka at tumakas

tuntunin mo tamang landas

sa patag na binabagtas

habulin mo ang pangarap

…………………………………

Humakbang ka at maglakad

‘wag hihikbi at iiyak

sa landas na tinatahak

may bubulaga’t bubungad

…………………………………

Lumakad na mabilis

‘Wag na ‘wag kang lilihis

magpatuloy at ‘wag lilingon

sa ala-ala ng kahapon

Advertisements

(Tula) HUWAD NA DAMDAMIN

Nakakaramdam na muli akong magsulat ng mahaba

Nagbalik ang pananabik kumatha ng aking diwa

Malungkot man, madrama o may halong buntong hininga

Kusang bumubuo ng mga salitang nadarama

—–

Para kasing ulang pabugso bugso kung saan saan

Pigilan mang ibuhos lalabas at lalabas rin yan

Sapagkat iyan ay ikaw alam na alam mo na ‘yan

Itago mang pilit lilitaw rin ang katotohanan

——

Ang mga kilos kahit ‘di bigyan ng ibig sabihin

Ang lahat ay pawang kay bigat kung iyong papansinin

Masakit sa ulo kung ito pa’y pakakaisipin

Mabuti pang iwaksi at ‘wag ng pakaintindihin

—–

Mayrong mga pagkakataong naka tikom ang bibig

Ngunit ‘di man magsalita sa mga kilos ay batid

Di rin mahirap basahin mga sulimpat na titig

Kahit ako’y nakapikit pagkat walang pagkamanhid

—–

Di maipinta ang aking mukha at nais magsungit

Pagkat puno na ang dibdib ng ‘sang laksang hinanakit

Di rin mawatasan mga kilos na nakakasakit

Kaya nais ng puso ko sa sulok ay magsumiksik

—–

Di ko malaman saan lulugar o kaya’y pupwesto

At ‘di rin maisipan kung saang sulok magtutungo

Naliligaw ba ako o parang wala sa huwisyo

Bakit ‘di mapalagay pakiramdam ko’y gulong gulo`

—–

Hanggang kelan ba magiging totoo ang kahuwaran

Bakit ba kailangan pang dayain ang katotohanan

Kailangan bang hintaying sumabog na parang bulkan?

O sumambulat pa na parang kidlat sa kalawakan?

—–

Ganitong bagay dinaraan lang sa buntong hininga

At ang ibang kataga mababasa sa mga mata

Kawawang sarili’y nawiwindang minsan ay tulala

Ngunit pag nagugulantang ay biglang napapa tula

(Tula) NOONG ARAW NG KAARAWAN KO

Dumaan na naman ang aking kaarawan

No’ng ika isa ng buwang kasalukuyan

Di na ako naghanda sa aming tahanan

Pagkat walang ibang taong naimbitahan

_____

Ngunit may dumating rin sa aking regalo

Ipinabigay ng isang kaibigan ko

Tamang tama, pagkat iyon ay paborito

Na niluluto ko tuwing araw ng linggo

_____

Kasama ng regalo na aking natanggap

Ay isang kahon ng cake na waring kay sarap

Namangha pa nga ako sa aking pagbukas

Pagkat ‘yon ang paborito ng aking anak

_____

Iyon ay nanggaling sa aking kaibigan

Wala mang kandila na aking sisindihan

Ay nag wish rin naman ako, bago tinikman

At saka inihain, sa hapag kainan

_____

Nais nilang malaman, aking kahilingan

Di ko na sinabi, sinarili ko na lang

Masyadong personal, ‘di pwedeng ipaalam

Baka ‘di mangyari, nakakahiya naman

_____

Naging masaya ang aking buong maghapon

At pasasalamat ang aking unang tugon

Pagkat bihira, ganitong pagkakataon

Buong araw kaming mag-asawa’y naglipon

_____

Noong oras ng meryenda’y aking naisip

Mag order na lang isang bilaong pansit

At iabot sa mga taong nagtotong its

Na nakatira sa tapat ng aking clinic

_____

Sumapit ang gabi at kami ay lumabas

Ang hapunan namin ay doon na ginanap

Umorder kami ng pagkaing masasarap

Hanggang ang tiyan naming lahat ay nabundat

(Tula) KAARAWAN KO NA NGAYON

Maaga akong bumangon ngayong umaga

May ngiti sa labi katawan ay masigla

Pagkat ang araw na ito ay kakaiba

Di tulad ng kahapon at kamakalawa

—–

Ang almusal ko ay hindi pang mayaman

Simpleng kape’t tinapay na walang palaman

Masarap na pagkain ‘di ko na kelangan

Tama lang sa akin malamanan ang tiyan

—–

Wala naman akong ginawang plano ngayon

Basta gusto ko’y masaya buong maghapon

Bigyan ang sarili ng ‘sang pagkakataon

Huwag mag trabaho at saglit maglimayon

—–

Espesyal kasi ang araw na ‘to sa akin

Kaya’t bawat sandali’y ‘di palalampasin

Ang sarili ko ay aking pasasayahin

Ibibigay ang mga simpleng nanaisin

—–

Ang maghanda ay ‘di ko nakaugalian

Sa tuwing sasapit ang aking kaarawan

Tama lang ang D’yos ay aking pasalamatan

Sa kalusuga’t mga biyayang nakamtan

—–

Maaring ako’y kumain na lang sa labas

Kasama ang aking asawa’t mga anak

Doon na mag kukwentuhan at hahalakhak

Magdaos ng kasiyahang walang katumbas

—–

Salamat sa mga bumating kaibigan

Dulot ‘nyo sa ‘kin ay ngiting pang matagalan

Pagkat kaarawan ko’y ‘di ‘nyo nalimutan   

Ngunit kung may regalo ay lalong mainam

—–

Pero ang pag bating nagmula sa puso ‘nyo

Ay higit pa sa regalong matatanggap ko

Sapagkat simple lang naman ang aking hiling

Sa kaarawan ko, pamilya ay kapiling

—–

Sa bawat dagdag na taon sa aking gulang

Nawa’y manatili, magandang kalusugan

At ano mang problemang pinagdadaanan

Ay ilipad na lang doon sa kalawakan

—–

Dalangin ko rin ang magaang pamumuhay

Sa piling ng aking mga mahal sa buhay

At ang aking mga anak ang ‘syang gagabay

Sa panahong kelangan ko ng aalalay

“Tuwing unang araw ng Agosto, ang unang bagay na pumapasok sa isip ko ay ang
unang araw ko dito sa mundo.”

%d bloggers like this: