NANG DAHIL SA ‘YO

Nanunukso ka na naman sa akin dyan

Parang ‘di makali na ako’y titigan

Mga sulyap, akala mo’y ‘di ko alam

May pa-irap irap ka pang nalalaman

—–

Ninanakaw mo, tamis ng aking ngiti

Na sa ‘yong pwesto mata ko’y nagagawi

Pano’y pang gayuma mo’y ganun katindi

Nang ako’y lumapit, wag mag atubili

—–

Ayaw kong patukso sa pang-aakit mo

Mga kilos at asta mo’y di ko gusto

Sarili kong plano ay ‘yong ginugulo

Pati takbo ng utak ko’y nababago

—–

Ngunit bakit nga ‘di kita maiwasan

Ano bang uring gayuma meron ka dyan

Kahit unti-unti  kang nilulubayan

Paglapit sa ‘yo, di ko kayang pigilan?

—–

Inaakit mo pa ang aking panlasa

Pakiramdam ko’y unti-unting nag-iba

Naantig na rin pati puso ko’t diwa

At ngayon nga ako’y iyong nahalina

—–

Sabi ko pa naman na ikaw ay iwasan

Ngunit pasaway at ‘di mapagsabihan

Ang “cholesterol at uric” nagtaasan

Kawawang katawan gamut ang kelangan

—–

Lechon sa handaan ayaw ko na sa’yo

Wag akong titigan, wag kang manunukso

Pagkat sakit sa puso, mapapala ko

Hayaan mo na lang kung sinong may gusto

 

Advertisements

HINDI AKO NAPIPIPI

 

Kailangan ko ng kataga maibibigay mo ba?…

kahit ang talinhaga mahahanap mo ba?

blanko ang isipan ko’t ‘di mawatasan,

kasagutan sa katanunga’y nasaan?

Gusto kong malaman ang totoo sa hindi,…

ibig kong makita ang tama sa mali

habang sinisikap mahanap sandali,

ayaw kong sa isang sulok ay magkubli.

Nasaan ba ang maliligayang araw…

bakit pawang lahat bigla lang natunaw?

dahil ‘di ako bulag o nabibingi,

‘di ako namamanhid o napipipi

Marunong lang magtimpi’t tumahimik…

magpasensya sa magulong paligid

ayaw kong punahin kahit magsumiksik

ang nanunukal na sakit sa ‘king dibdib.

Ako’y natutunaw sa kilos at galaw mo….

huwag kang masanay na ok lang ako

sapagkat bawat bigkas ng ‘yong salita

 nakakaramdam ako ng aligaga.

Puno ng pag aatubili itong diwa….

kung kaya ang puso ko ‘di ka matantya

nalulunod nauubos ang hininga

dahil hindi bago ang ganitong drama.

Lahat ng guni guni ayaw kong makita…

nawa’y maglaho sa isang kisap mata

at unti-unting mabura sa gunita

ang  lalim ng diwa sa pagkatulala…

 

KATAKAWAN

Sa hirap ng tulang aking ginagawa

Sa tagal pag isipan, tyan ko’y nagwala

Agad naisip puntahan ang kusina

Namungkal para sa gutom na sikmura

 

Ako’y napapikit at may  naalala

Inaanak ko pala’y may dala-dala

Isang platong pansit, na napakasarap

Paborito pagkain, sa tuwina’y hanap

 

Pag silip sa ref ay ‘di magkandatuto

Sa ‘king nakita ako’y biglang nalito

Pagkat may tira pang masarap na biko

Ito’y bigay rin ng pasyente kong gwapo

 

Paboritong binibili sa probinsya

Tawag sa Batangas sinukmani baga

Masarap kanin kape ang kapareha

Kahit almusal, pati na sa meryenda

 

May nakita pa akong tapang espesyal

Mula naman ito sa bayan ng Taal

Tapang masarap sa aking almusal

Lalo kung ang kanin sinangag sa bawang

 

Ako talaga’y nakaramdam ng gutom

At natalo ko pa, ang hilong talilong

Sa dami ng nakain, t’yan ko’y umusbong

Di alintana kung tumaas ang presyon

 

Dahil sa mga pagkaing nilantakan

Pusod ko’y umusli ‘di na nakagalaw

Ito ang napala sa ‘king katakawan

Sa pag gawa ng tula, ‘di nakahataw

 

GAWING MALINAW

Naku! ‘wag ka sanang tumulad sa ulan.

Pabugso-bugso ‘di ko maintindihan

Ang dulot na baha ‘di ko mapigilan

Tulad ng luhang likha ng kagagawan

 —–

Kaya ang salita ay gawing malinaw

Biglang init ng ulo’y nakakatunaw

Tulad ay yelong napabilad sa araw

Sa tindi ng init bigla ng nalusaw

—–

Kung sanay kawangis ka ng isang aklat

Matapos mangawit ang mga talukap

Sa pagbabasa ng mga nakasulat

Ay kaylangan kang ihinto sa pagbuklat

—–

Sanay kagaya ka ng aking panulat

Matapos iguhit, letrang sandamakmak

Sa taglay ‘nyang galing at husay na armas

Di kaylangang pagurin kusang aagwat

—–

Subalit katulad ka rin ng aking tula

Hindi laging tama at mayroong tugma

Ngunit laging may nakalaang kataga

At may magagandang mga talinhaga

LARAWAN NG BUHAY

life is beautiful

Ang larawan ng buhay nati’y maganda

Katulad ng liwanag na nakikita

Kung dumidilim ay itawag sa Kanya

Ito’y papalitan ng kaaya-aya

——

Kaya huwag padadala sa ‘yong lungkot

At sa mga bagay na makakabagot

Manapa’y iwaksi ang mga himutok

Nang ‘di madagdagan ang mga kulubot

—–

Dumarating na pagsubok ay labanan

Na pagka minsa’y dumadaan sa buhay

Pagkat ito’y nagagawan ng paraan

Kalutasan minsa’y ‘di namamalayan

—–

Masamang pangyayari ay kalimutan

Ang hinaharap dapat mapaghandaan

At gawing payapa ang ating isipan

kaysa maglupagi’t umiyak na lamang

—–

Laging umasa sa ‘ting Poong May Kapal

Pagtiwalaan ang Kanyang pagmamahal

Sadyang makikita at mararamdaman

Ang katiwasaya’t payapang isipan

—–

Walang uuna sa ‘ting nilalapitan

Sa bawat oras ‘Sya ang tinatawagan

Sapagkat ‘Sya lang ang tanging kalutasan

Sa ‘ting suliraning pinagdadaanan

—–

Nararapat lang lahat ay maging handa

Sa pagharap ng biro nitong tadhana

Ano mang unos ang dumating sa buhay

Itawag sa Poon tayo’y tutulungan

MASAHE SA AKIN NG BULAG

Bakit ganito ang aking pakiramdam

Lahat masasakit ang aking kalamnan

Waring nanghihina ang buong katawan

Sakit at kirot ‘di matukoy kung saan

_____

Kapag tumayo parang mababaligtad

Araw-araw pakiramdam ay may lagnat

Laging masasakit braso at balikat

Ang tuhod at siko’y ‘di ko maiunat

_____

Di ko na matiis, ‘di rin mapakali

Ito’y maidaing sa aking katabi

Sa bulag raw ako ay magpamasahe

Kayat sa nabanggit ‘di nag atubili

_____

Sa mga mall raw sila matatagpuan

Di gumagamit ng langis sa katawan

Diin at pisil ng kamay na marahan

At giginhawa na aking pakiramdam

_____

Kami nga’y nagtungo ng aking kaibigan

Upang masahe nila ay masubukan

Pinaupo ako’t kamay hinawakan

Sa ganung paraan ako’y sinimulan

_____

Pag hawak sa kamay ko’y may lumagutok

At matapos ay dumako sa ’king batok

O’ kay sarap naman ng kanyang paghagod

Nawawala ang dagok sa aking likod

_____

Ipikit raw ang mata para marelaks

Marahang haplos sa aki’y pinamalas

Hagod ng kanyang kamay sa ’king balikat

Dulot sa katawan ko’y ibayong lakas

_____

At ngayon katawan ko nga ay sumigla

Sa masahe mula ulo hanggang paa

At bawat diin ng mga daliri ‘nya

Tila nasa langit aking nadarama

_____

Umuwi akong may ngiti sa ’king labi

Tila may magic ang kamay ‘nyang dumampi

Bawat diin ng kanyang mga daliri

Ginhawa ang dulot, kirot napapawi

Tense ako

Sa totoo lang stress-reliever ko ang pagsusulat kaya hangga’t may pagkakataon ako lalo sa umaga o oras ng pananghalian kahit narito ako sa aking trabaho ay nagsusulat ako, ngunit may kalahating oras na akong tumitipa sa keyboard walang ayos at walang tema ang lumalabas sa aking utak, nakakailang pangungusap pa lang ako biglang hihinto at nawawalan ako ng gana magsulat, walang saysay ang bawat letrang lumalabas, magulo ang bawat talatang nabubuo. Hindi na nanggagaling sa aking puso ang bawat katagang aking tinitipa. Siguro bukas ko na lang itutuloy ang nais kong isulat sa aking blog. Na mental block na yata ako.

Isa lang akong tao, at paminsan minsan ay natetense din at nakakaranas ng kabog sa dibdib, ng pakiramdam na ‘di mawari na para bang may kakaibang nararamdaman ang aking katawan, nenenerbyos at para akong inaatake ng matinding sakit ng tiyan. May isang bagay kasing nagbigay ng sobrang tension at pressure sa akin ngayong linggong ito. At ayan tuloy may nakapagsabi sa akin na suplada raw ako sa personal. Yan naman ang madalas na unang impression sa akin. Sabi nga ng isa kong kaibigan na suplada rin, ugali na raw ito ng mga magaganda. Hehe! Ganun kasi ako, posible pa kung madalas ko ‘syang nakikita o nakakausap, pero kung ngayon lang nag pang-abot ang aming tingin tapos dami na ‘nya kwentong kung ano ano, mas malamang na pansinin ko pa ang alikabok sa paligid ko.

%d bloggers like this: