(Tula) DAMDAMIN

Nais kong magsulat ng maliligayang sandali

Ngunit pawang dilim ang namumutawi sa labi

Nahihirapan ang puso kong doo’y mamalagi

Sa mga ala-alang nagdulot ng saya’t ngiti

__________

Ang sarili ko ay para bang ‘di na mapakali

Walang humpay mga salitang ‘di masabi-sabi

Ang katahimikang tinago sa sulok sandali

Di mabinbin at nagbabalik ayaw mamalagi

__________

Damdaming nagpupuyos at itinatagong pilit

Ay sasabayan pa yata ng pagluha ng langit

Kumaripas ang paghawi ng araw na pusikit

Ang pumalit ay kulog at kidlat na kumukudlit

__________

Itong damdamin kong punong puno ng alinlangan

Pumapayapa lang pag bungad ng bukang liwayway

Pati ang isip ko’y sumasabay sa pag-iingay

Sa hiwaga ng mga kataga’y nag uunahan

__________

Pilitin mang ikubli ang sidhi nitong damdamin

Hindi mapigilan at nagwawala sa pag amin

Ang lungkot ng mga mata ‘di na kayang ilihim

At ang hikbi nitong labi’y sadyang kapansin pansin

__________

Pagbubuntong hininga ang parating ginagawa

Malalim ang iniisip, nakatitig sa wala

Bibig ay tahimik at salat sa pananalita

At nang dahil dito ‘di mapigilan ang pagtula

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: