(Tula) PAALALA

Sa’ting buhay, may mga bagay tayong dapat ingatan

Mga salitang ‘di lamang basta pinapakawalan

Pangit na kilos, ‘di kelangan ikalat kanino man

Ang kapintasan ng kapuwa, ‘wag ng pakialaman

 

Minsan salitang sa iba nagmula, iba ang labas

Ng dilang ‘di mapigil pigil, sa wikang binibigkas

Minsan ay mainam na talian at ng ‘di madulas

Ang nakakasakit sa damdami’y wag maibulalas

 

Mas mabuti pang mabingi na lang sa katahimikan

Wag ng umimik at magbuntong hininga na lamang

Iwasan ang lumabag sa damdamin at katauhan

Wag saklawan, pansariling kagustuhan, karapatan

 

Minsan tayo ay biktima ng sariling kagagawan

Kaya dapat tipirin ang salita’t magdahan dahan

Ang pagkukulang ng bawat isa ay hayaan na lang

Pagkat may kanya kanyang ugali ang bawat nilalang

 

Kaya minsan ay nararapat ding busalan ang bibig

Sikaping wag makasambit ng salitang masasakit

Panatilihing magandang pakisama ay makamit

Nang tayo sa ating kapwa ay maging kaibig ibig

(Tula) TAKIPSILIM

Heto’t napakagndang pagmasdan

Nagkukulay gintong kalangitan

Naroon sa may gawing kanluran

Natatanaw sa aming tahanan

 

At parang gintong nakakasilaw

Ang kalahati ng kalangitan

At doo’y akin ngang natatanaw

Dilim at liwanag nag aagaw

 

Kay bilis ng pagkalat ng dilim

Nang sumapit na ang takipsilim

Nagkalat sa langit ang bituin

Na ‘di naman makayang abutin

 

At heto ako’t nakatingala

Tinititigan ang mga tala

Unti unti kong nababanaag

Ang isang buwang nagliliwanag

 

At ‘di ko naiwasang masambit

Sa napakaliwanag na langit

Ang mga nararamdamang pait

Pagkat naroon Poon kay bait

 

O kalangitan kong sakdal rikit

Mga bituing kaakit akit

Mga suliranin ay alisin

Nagdadala ng mga isipin

 

Maraming bagay ang iniisip

Na sa aking diwa’y nakasilip

At sana dito sa ‘king pag idlip

May isang magandang panaginip

 

Ako’y matutulog ng mahimbing

Sa dampi ng malamig na hangin

Sa silaw ng buwan at bituin

Na may bahagyang siwang ng dingding

 

(Tula) PAGKATHA NG TULA ANG AKING LIBANGAN

 

Sa akin ay may nagtanong, bakit ko nakahiligan

Ang pagkatha ng tula, ‘di ba mahirap pag isipan

Ang sagot ko kung minsan, ito ay kusang bumubukal

At ang salitang i-uugma, pag-arala’y kay tagal

 

Ang bigkas ng mga kataga, kaylangan ring timbangin

Ang pantig ng salita ay narararapat pang bilangin

Upang pag basa ay tama, sa pandinig ay may dating

Kagaya ng musika, sa tenga ay mayrong taginting

 

Hindi na kaylangan, ang mga karanasan sa buhay

Upang ikaw ay makabuo ng tulang iaalay

Di na rin kaylangan pilitin at kusang wawagayway

Ang mahalaga’y malinaw ang mensaheng ibibigay

 

Kaylangan mo lang ay maghanda, ng maraming salita

Pagkat kapag naubusan ay tiyak matutulala

At sa buong maghapon, ikaw ay mapapatunganga

Hanggang sa ang tula mo ay hindi na rin magagawa

 

Tunay ngang ang pag katha ng tula, minsan ay mahirap

Higit sa tulad kong hindi naman sanay bumalangkas

Ngunit kapag nasimulan kay daling maipamalas

Hanggang sa makuha ang tamang bigkas na hinahanap

 

Sa mga makakata, ako’y talagang humahanga

Kaya’t naisip ko ring sumubok, kumatha ng tula

Noong una’y alinlangan pang ipabasa’t ilathala

Ngunit noong maglao’y, nawala rin ang aking hiya

 

Ang kumatha ng tula ang ‘syang aking naging libangan

Lalo sa mga oras na ganado yaring isipan

Kahit kay hirap magtugma tugma ay pagsisikapan

Pagkat para sa akin ito’y isa kong kayamanan

 

Ako’y nagpapasalamat sa bigay Niyang karunungan

Nakakatuwa ang talentong sa puso ko’y nanahan

Sapagkat kung minsan ito’y may dulot ring kabutihan

Sa tulad kong ang mensahe, nais sa tula idaan

 

(Tula) PAGSIKAT NG ARAW

Kay ganda namang pagmasdan ng umaga

Ang sikat ng araw dulot ay pag-asa

At buong araw ay magiging masigla

Kung sa pagbangon mo’y may ngiti na’t saya

 

At buong maghapon na nating dadamhin

Dampi ng malamig na simoy ng hangin

At ang sikat nitong araw na kay lambing

Animo’y matang galing sa pagkahimbing

 

Umpisahan natin sa ‘ting pagdarasal

Sa ating Panginoong D’yos na Maykapal

Magpasalamat sa biyayang nakamtan

At pagtupad sa ‘ting pangangailangan

 

Umasa tayo sa Kanyang kabutihan

Sa lahat ng hirap na nararanasan

Mga pasakit sa ating kalooban

Na ‘kala nati’y wala ng katapusan

 

Isunod natin ang pag eehersisyo

Sa tuwing umaga ito’y gawing bisyo

Upang gumaan ang ating pakiramdam

At lahat ng galit sa puso’y lilisan

 

Kapag ganito ang umagang makikita

Tunay na lahat tayo ay masigla

Parating mataas ang enerheya

Dahil sa magandang simula ng umaga

 

Ngayon, tayong lahat ay maging masaya

Ipakita’y ngiti sa ‘ting mga mata

Sa mga problema ay ‘wag mag-alala

Daanin na lamang natin sa pagtawa

(Tula) MINSAN

Minsan kapag hindi ako makatulog

May kung anong pumapasok sa ‘king tuktok

Minsan ay puro trabahong pang klinika

Kung minsan nama’y bagay na walang kwenta

 

Minsan matutulog ng nakatagilid

Pero kamay at braso ko’y namamanhid

Minsan gumagawa ng tula sa isip

Hanggang sa tuluyan na akong maidlip

Minsan kapag may linya ay magpipilit

Babangon bigla at ‘di muna pipikit

Sa computer ay muli akong sisilip

Ititipa ang laman ng aking isip

 

Minsan maghahanap ng magandang website

Kung wala ay babalikan ang aking site

Minsan ay maghahanap ng madadownload

O magtetex, uubusin ang aking load

 

Minsan ang kisami’t dingding tititigan

O kaya nama’y titingin sa kawalan

Ako’y iinum ng gatas pagka minsan

At kung wala naman ay kahit tubig lang

 

Minsan kung di pa rin dalawin ng antok

Lalapit sa stereo, magpapatugtog

Kapag naingayan na ay papatayin

Ang chanel ng tv ang kakalikutin

 

Minsan si Cysai ay aking kukulitin

Hanggang sa magalit na at umangil

Sa kanya kasi ako ay nanggigigill

Pano ay laging nakatingin sa akin

 

Minsan iisipin ang iluluto para bukas

Dahil puyat malamang ulam namin ay sardinas

Kay hirap pag nagmaktol ang aking mata

Hanggang kinabukasan ako’y mangangalumata

(Tula) OUTING NAMIN SA LINDEN SUITES

Heto kaming magpinsan, naisip muling mag check-in

Sa maganda’t magarang hotel, pangalan ay Linden

Ngunit ang aming grupo ngayo’y nadagdagan mandin

Ng ibang kamag-anak, pinsan at mga pamangkin

 

Kasama rin sina lolo Luhe at lola Cita

Na manghang mangha sa kanilang mga nakita

Hindi nila akalaing ganun pala kaganda

Na may tatlong kwarto at mayron pang malaking sala

 

Lalo pang namangha noong kanilang siyasatin

Ang loob ng mga kwarto ay may flat tv screen

Kumpleto sa mga kasangkapan at may kusina na rin

Na may malaking mesa para sa aming pagkain

 

Kasama rin namin si JC, ang batang makulit

Paikot ikot at binuksan lahat ng cabinet

May nakitang vault at ang numero’y pinihit pihit

Sumbong kay lola, may oven pero ‘di umiinit

 

Matapos magpahinga ay aming inihanda na

Ang masarap na meryenda na aming dala dala

May bilobilo, spaghetti, may fettuccini pa

Ang lahat ng ito ay niluto namin ni Linda

 

Ilang sandali lang ang mga bata ay nag swimming

Habang kami nama’y naghanda ng hapunan namin

Meron kaming hipon, afritada at may fried chicken

May pansit, lumpia, salad, pitsi pitsi, juice at softdrinks

 

Sa aming mga larawan ay inyong makikita

Tunay na hindi maikubli ang ngiti at saya

At laging nakaabang sa pagkisap ng camera

Kasabay ang pag asta ng iba’t-ibang itsura

 

Ito pa ang isang, sa amin ay nagpapasaya

Kapag may isang nagsalita ng “wakiwaki na”

Bata at matatanda ay haharap sa camera

At lahat ng pagpapa cute, ipapakita nila

 

Pati ang pag totong its ay hindi rin naiwasan

Na maidaos doon ng tatlong kalalakihan

At humiling pa ng san mig lite para mag inuman

Hindi natiis ni Linda at agad ‘nyang binilhan

 

Nabalot ng tawanan ang aming bukang liwayway

Kwentuhan at hagikhikang animo’y nasa bahay

Di maikubli ang pagka probinsyano, mag ingay

Habang sa mesa’y may mainit na kape’t tinapay

 

O’ kay sarap naman ng aming naging pakiramdam

Malamig ang paligid at ‘di pinagpapawisan

Kaya ang bawat sandaling ‘yon ay aming ninamnam

Pagkat alam naming iyon ay pang madalian lang

 

Masarap ulitin ang ganitong pagkakataon

Na ang magkakamag-anak ay magtitipon tipon

Kahit ito’y minsan lang sa loob ng isang taon

Dapat magkatuwaan kahit na walang okasyon

Swimming

Dinner

Tong Hits

Morning Hot Coffee

(Tula) ANIBERSARYO NATIN

 

Sa ‘yo ay……

 

Nais kong ipaalala na malapit na pala

Ang importanteng petsa na tayo ay pinag isa

Itong masayang araw ng kasal nating dalawa

Na ginanap sa simbahan ng Sta. Rosa de Lima

 

Isang karanasang hindi natin dapat malimutan

Ang sumpaan nating dalawa na magmamahalan

May dalawampong taon na rin pala ang nakaraan

Ngunit ang nagdaang panahon ay parang kaylan lang

 

Marami na rin ang nagdaang tag-araw at tag-ulan

Mga tadhana at pagsubok na ating nalagpasan

Ang mga balakid sa buhay na ating nalabanan

Sa pinag samang pangarap na ating sinimulan

 

Dalawampong taon na rin tayong may saya at lungkot

Ang tampo at galit na sa puso’y nagdulot ng kirot

Lahat sa ating isipa’y ibaon na lang sa limot

Upang saya sa buhay, sa puso natin ang umikot

 

Mahirap ang magdiwang ng anibersaryo mag-isa

Lalo na sa katayuan mong malayo sa pamilya

Subalit alam kong nasanay na rin tayong dalawa

Na laging kausap sa mesa’y tinidor at kutsara

 

Madalas nga na ganito ang nangyayari sa atin

Matutulog na lang at ang gabi ay palilipasin

Pati lamig sa tag-ulan ‘di ko man lang napapansin

Pagkat nasanay akong lagi kang wala sa ’king piling

 

Mas mahaba pa ang panahong ikaw ay nasa barko

Kaysa taon ng pananatili dito sa piling ko

At nawa’y ang lahat ng ating ginawang sakripisyo

Ay magdulot ng ginhawa sa pangarap na binuo

 

Ngayon ang aking dalangin sa Poong Maykapal

Dagdagan pa ang aniversaryo ng ating kasal

Laging aso at pusa man kung tayo ay magbangayan

Hapdi ng kalmot kay dali rin namang nalulunasan

 

  

(Tula) BUTAS NA NAMAN ANG BULSA KO

 

Sa dami ng gagastusan buong linggo

Siguradong mabubutas ang bulsa ko

Wala ng pambili ng ano mang gusto

Uutang na lang kaya ako sa inyo

 

Sumabay pa naman sa init ng panahon

Pumalya ang compressor ng aking aircon

Pagpapawisan ako buong maghapon

Buti pang mamasyal na lang ako sa mall

 

Itong mga tumatawag na pasyente

Ayaw maniwala sa aking sinasabi

Na ngaun hanggang bukas ay imposible

Pagkat kelangan ng installer mag survey

 

Bagong aircon unit ang ikakabit dito

Di na raw pwede ang dating compressor ko

Baka raw sa replacement ako’y maloko

Pagkat wala na raw ganitong modelo

 

Pag banggit ng presyo bigla akong nagulat

Muntik pang mabitawan ang aking hawak

Bagong celphone pa namang ‘di ko pa rin bayad

Kung nagkataon isa pa ring pahamak

 

Sa presyong nabanggit ako’y nahihilo

Optiong pagpipilian ako’y nalilito

Di ko tantya kung sa replacement o sa bago

kaliwa’t kanan ng utak ko’y nagtatalo

 

(Tula) LARAWAN NG AKING KAMUSMUSAN

 

Nakakita ako ng papel na pang grade one

At naalala ko ang aking kamusmusan

Isusulat ang pangalan at ang dati kong nakagawian

Guguhit ng pangarap pag dating ng araw

 

Isang simpleng bahay na kay gandang ilarawan

Madalas ko pa ngang ito’y kinukulayan

Munting bahay na may dalawang bintana lang

At mayron ding hagdang tatlo lang ang baitang

 

May malinis na paligid at tanawing luntian

Halaman sa tarangkaha’y nagbubulaklakan

Mga ibong lumilipad at punong naglalakihan

At sa likod ng bahay may balag rin ng gulayan

 

Mga pananim na prutas na hitik sa bunga

May tutubi, bubuyog at may paru-paro pa

Mabango rin ang banayad na ihip ng hangin

Kay ganda ng paligid san man idako ang tingin

 

May makulay na bahaghari pa sa aking pangarap

May bughaw na langit at may makapal na ulap

May dalawang malaking bundok sa silangan ng bahay

Sa pagitan nito’y sumusulyap ang nakangiting araw

 

Syempre meron ding manok na tumitilaok

Na lagi naming ulam ang kanilang itlog

May baboy at mga biik na humahagok

Na pag dating ng kapistaha’y ‘syang ibabarog

 

Sa di kalayua’y mayron ding malawak na bukirin

Na may lumilipad pa ngang  mga uwak at lawin

At si tatay na naglalakad sa mahabang pilapil

Bitbit ang araro’t hila si kalabaw na putikin

KULAY NG BUHAY ‘NYA

May iba’t ibang kulay ang larawan ng buhay

May makulay at mayrong mahirap maaninaw

Kadalasan, may kadiliman ang lumilitaw

Na animoy parating nagtatago ang araw

 

Katulad ng  isang nilalang na naglagalag

Ang matinding pag asa ay kanyang nabanaag

Itong pira pirasong mailap na pangarap

Sa malayong lupalop daw niya mahahanap

 

Ngunit limang taon na ang matuling lumipas

Walang pagbabago sa guhit ng kanyang palad

Hanggang ngayo’y nakasilip sa pag-asang hangad

Na parating buntong hininga ang kaakibat

 

Mukhang hindi tumamis sa kanya ang pukyutan

Waring naging mailap, mahirap alagaan

Ang sarap ng hagod nito sa ‘ting lalamunan

Sana kahit papano kanya itong matikman

 

Ano mang uring bagyo sa kanya’y humagupit

Humampas man malakas na hanging anong sakit

Katawa’y ‘di makitaan ng pamimilipit

At sa pagkakatayo ay ‘di nag alumpihit

 

Di rin inaalintana ang pagod at hirap

Lumaban sa mga pagsubok, kanyang hinarap

Magampanan lang ang tungkulin sa mga anak

Kahit katawa’t bulsa’y unti unting nawarak

 

Maging tag araw man o tag ulan ang panahon

At kadalasan pa’y walang tigil sa pag ambon

Lahat ng paghihirap, sinikap maiahon

Ngunit bakit pag-asa ay waring nababaon

 

Matuwid na landasin ang tanging hinahanap

Ngunit liko likong daan, sadyang naapuhap

Noong unang hakbang maganda naman ang bungad

Subalit maglao’y dawagan ang nagalugad

 

Sa bawat araw patuloy ang pagsusumikhay

Dahil sa pag-asang mababago kanyang buhay

Kahit tulay na dinadaanan ay mabuway

At katawang lupaypay kelangan pa ng saklay

 

Ngunit ang ating buhay may kanya kanyang landas

Na sadyang may nakatakdang tayo ang tatahak

Na kung minsa‘y sa dawagan tayo masasadlak

Pasalamat na lang kung patag ang binabagtas

CREAMY SEAFOOD FETTUCCINE ALFREDO By: (rsmacaalay in “ANG SARAP”)

Ingredients

500g Fettuccine
150g shrimp, peeled and deveined
200g salmon, cubed
3 pcs squid tubes, cut into squares
12-15 pcs mussels
200 ml cream
400 ml seafood stock
1/4 cup grated parmesan
2 tbsp olive oil
60g butter
1 tbsp flour
4 cloves garlic, minced
1 tbsp chopped parsley
sea salt
shaved parmesan

Method

1. Cook pasta according to instructions, drain then set aside.
2. In a pot add stock, bring to a boil then add mussels. Simmer until mussels opened up and cooked. Remove from pot then remove from shells. Set aside.
3. In a large skillet heat olive oil and half of the butter then pan fry salmon pieces. Once brown on all sides remove then set aside.
4. Add squid and shrimp then sauté for 2 minutes. Remove from skillet then set aside.
5. Add remaining butter and flour in skillet and cook until it forms a roux.
6. Now add seafood stock, cream, parmesan and a dash of sea salt simmer until sauce thickens then toss in pasta, parsley and all of the seafood.
7. Serve with parmesan shavings.

GUNITA

Matagal tagal na rin akong hindi nakakapag sulat ng isang sanaysay o kwento dito sa aking blogsite at heto bigla kong namiss. Dinadaan ko kasi sa pag tula ang pagbulalas ng aking nararamdaman. Sa halip kasi na sumulat ako ng isang kwento, ginagawa ko na lang tula. Para sa akin, mas madali kong maihayag ang laman ng aking damdamin kung sa tula ko idadaan kesa isulat bilang isang kwento.

Maraming bagay …

                             ang sumisilip sa aking balintataw,  

                             mga gunita  ng kahapong nagdaan,

                             higit kung ganitong panaho’y maulan,

                             ‘di mapigilan kusang sumisingaw.

 

                             Animoy batingaw sa aking pandinig

                             Ang mga bagay na aking naririnig

                             Sadyang inuusal nitong aking bibig

                             Mga katagang sa puso’y ipinipintig

Hahaha! tinula pa rin….. teka erase …erase…

Minsan mahirap maunawaan ang mga nararamdaman natin, Subukan man nating paulit ulit ipaliwanag sa ating sarili o isa titik kaya ang ating nararamdaman minsan hindi pa sapat ang mga salita para maisalarawan ang mga bagay na nilalaman ng ating isipan lalo na kung nababalot ka ng isang emosyon na hindi mo maunawaan.


SA AKING BALINTATAW

Ngumiti at humalakhak

managinip at mangarap

magtiis  ka at magtimpi

kahit lahat ay pakunyari

————————————–

Sumulat ka at gumuhit

iukit ang mga titik

ang larawang nasa isip

sa pusong kaibig-ibig

………………………………

Pumikit ka at maglakbay

lumipad ka at kumampay

habang pangarap ay bitbit

sa mundo ng panaginip

…………………………………

Tumakbo ka at tumakas

tuntunin mo tamang landas

sa patag na binabagtas

habulin mo ang pangarap

…………………………………

Humakbang ka at maglakad

‘wag hihikbi at iiyak

sa landas na tinatahak

may bubulaga’t bubungad

…………………………………

Lumakad na mabilis

‘Wag na ‘wag kang lilihis

magpatuloy at ‘wag lilingon

sa ala-ala ng kahapon

BALIK TANAW SA AKING KAMUSMUSAN

Hating gabi na hindi pa rin ako dalawin ng antok, biglang sumagi sa aking isipan ang mga ala-ala ng aking kamusmusan kaya minabuti kong bumangon sa kama at tumipa na lang.

Kanina kasi ay kumain ako ng kaymito at naalala ko yung puno ng kaymito na aking inaakyat sa harap at likod ng aming bahay ang mga bayabas na nasa balisbisan, ang puno ng  himbabao na ginagataan ng aking tatay. Ang baboy, kambing, mga manok, aso, pusa at ang mag asawang gansa na alaga namin. Tuwang tuwa kami kapag umiitlog na ang aming gansa malaki kasi ang itlog ‘nya at syempre sagana sa ulam. Ang pag tiba ng saging sa parang o sa bukid na malayo sa aming tahanan. Pahihinugin at iuuwi sa bayan sunong sa bakol ng aking ina at ang iba ay bitbit ko sa bayungan, maglalakad ng may 4 o 5 kilometro bago marating ang lugar kung saan may sasakyan patungo sa bayan para ilatag sa gilid ng kalsada ang aming tindang saging. Mauubos hanggang tanghali at di man lang naming iniinda ang init ng araw sa paglalakad pauwi sa aming bahay mabuti kung yun ay kapatagan ahon at lusong ang aming nilalakad. Masaya na kami basta makabili ng ice candy pagbaba ng jeep bago maglakad.

Naalala ko rin ang aming paglalaro pag dapit hapon at sa liwanag ng buwan sa harapan ng aming bahay, ang patentero, ang tumba lata, ang luksong tinik, ang taguan, ang bahay bahayan, walang pinipiling laro panlalaki man o pambabae, ang mga awitin ni Eddie Perigrina, ni Victor Wood ni Celeste Ligaspi na pinatutugtog ng aming kapitbahay. 

Bigla ko tuloy na miss ang mga panahon na yun at ang pagtira sa isang simpleng tahanan. Ang kanin namin na may kisang kamoteng kahoy, tapilan, buto ng sitaw at mais. Ganito ang aming kinakaing kanin kapag malayo pa ang tag-ani at kokonti na ang aming palay na inimbak, tapos sasabawan namin ng mainit na kape at may inihaw na tuyong sapsap. Parang lagi na lang ganito ang aming ulam noon.  

Naalala ko rin ang pananahi namin ng gwantes na iniexport sa malalamig na bansa. Wala pa akong muang noong panahon na yun basta tahi lang kami ng tahi pero hindi ko alam kung para saan yun at bakit kailangang tahing kamay pa pwede naman sa makina tahiin. Malayo rin ang pinagkukunan namin ng ganitong tahiin at pagkatapos ay sako sako naming ibinabalik sa may ari ng kasa para maging pera. Masaya na naman kami noon makakabili na naman ng ice candy. Hehehe!

Mahirap ang buhay noon, payak, simple, pero ang sarap balik balikan. Parang ang sarap bumalik sa nakaraan, panahon ng aking kamusmusan, simple ang buhay, ang lahat ng bagay sa mundo simple, mahirap, napakahirap, pero alam kong masaya. Walang maraming iniisip, walang maraming problema. Ngunit gustuhin ko mang bumalik ang aking buhay bata noon malabo na.  Sana’y huminto ang oras at araw noong panahon na yon.  Sana…

 

 

 

CHICKEN CURRY By: (rsmacaalay) in “Ang Sarap”

Ingredients

1kg Chicken legs
3 tbsp Curry Powder
2 cups Coconut Cream
3 medium sweet potatoes, quartered
2 medium carrots, chopped
2 cups chicken stock
6 cloves garlic, minced
1 large red onion, chopped
3 pcs bay leaves
2 pcs large red chillies, sliced
freshly ground black pepper
fish sauce
oil

Method

1. In a pot heat oil then brown chicken on all sides, remove from pot then set aside
2. Add garlic and onion, sauté for 1 minute
3. Add chicken stock, sweet potatoes, carrots, bay leaves and chicken. Bring to a boil and simmer for 30 minutes.
4. Add the coconut cream and rec chillies then simmer for 15 more minutes.
5. Season with freshly ground pepper and fish sauce.

KASAL

Kadarating ko lang mula sa valenzuela Bulacan

Galing kay Our Lady of Fatima, nag-anak ng kasal

Binagtas ang kahabaan ng edsa buti luwag naman

Naligaw pa nga kanina dahil ‘di ko tukoy ang daan

 

Sabado na naman, nais kong maagang magpahinga

Hinihintay ako ng unan, kumot at aking kama

Kailangan ko bukas ng ibayong lakas at sigla

Sapagkat ako’y may gagawing bagay na mahalaga

 

Bagsak na talaga ang pagal kong katawan

Daig ko pa ang nagbitbit ng limang kilong pakwan

Talukap ng mata’y namimigat nais ng magshotdown

Kaya paalam na good night na lang sa inyong lahat dyan

(Tula) KAWAWANG DRIVER

Maaga akong pumasok sa trabaho
Bago magsimula ako ay nagplano
Una ang parlor magpalinis ng kuko
Para ng tricycle sakay naman ako
Kumuha ako ng barya sa aking bag
Kimkim sa palad at handa kong ibayad
Ang takbo ng tricycke parang lumipad
Kaya ulirat ko’y waring bumaliktad
Parlor kong hanap ay sarado pa pala
Kaya ang naisip ko’y gumala na muna
At tumingin tingin sa mga paninda
Babalik ako kapag sila’y bukas na
Hanggang ako’y napadako sa palengke
Maaga pa naman ako’y mamimili
Mga sariwang gulay, isda at karne
Ngunit heto ang sunod na pangyayari
Dadampot na sana ng napiling gulay
Ngunit bakit kamay ko’y may baryang tangan
Ang kawawang driver ‘di ko nabayaran
Anak ng pating! nakakahiya naman
Pagbalik sa parlor ay sarado pa rin
Kaya’t hinanap ko ang kawawang driver
Ako’y nagtungo sa pila ng tricycle
Kasamaang palad wala doon mandin
Paano na ngayon ang aking gagawin
Ang kawawang driver nagalit sa akin
Baka ako balikan at ako’y sitahin
At balang araw ‘di ako pasakayin
Ngunit ako sana’y pagpapasensyahan
Pagkat ako’y driver ng aking sasakyan
Pagsakay ng tricycle di nasanayan
Kaya’t pagbabayad aking nalimutan

(Tula) HILONG TALILONG

 

Habang tinitipa ko ang aking kwento

Animo’y sumasakit ang aking ulo

Di naman ako antok o nahihilo

Marahil dala ng init sa ‘king kwarto

 

Nais kong magkwento ng nangyari sa ‘kin

Mula kanina kahapo’y isama rin

Mga kapalpakan tungkol sa ‘king bayarin

Sa dami ay umabot ng singkwenta (50)mil

 

At ang kwento ay nagmula sa ganito

Mula pag gising hanggang sa pag alis ko

At nais kong ikwento ng detalyado

Walang labis at kulang handa ba kayo?

 

Kumakain ako’y nagbip ang aking fun

S’ya ang pasyenteng nagpatala kahapon

Sabi ko raw dapat maaga s’ya doon

Ano nga’t kay aga biro ko lang iyon

 

Pagsakay ng kotse ay nalimutan ko

Ang pasyenteng naghihintay sa clinic ko

Harurot pag takbo iba ang tinungo

At sa ibang lugar ako napadako

 

Nagulat ako biglang nagbip na naman

Tawag ni pasyenteng sa aki’y nag aabang

Siya ay aking binunutan ng mabilisan

Mabuti naman at ‘di ko sya nasaktan

 

Matapos maglinis ng mga aparatu

Agad kinuwenta mga bayarin ko

Ako’y mukhang nawala sa ‘king huwesyo

Pagkat tatlong credit memo lahat ay due

 

May bill ng ilaw, tubig at telepono

Nagkasabay sabay ang babayaran ko

Sinong ‘di mahihilo kung nagkaganito

Lalo kung kulang ang pera sa wallet mo

 

Paghabol sa oras karipas ng alis

Di na nag-isip bag lang pala ang bitbit

Pag pila sa bayad center saka naisip

Ang mga bayarin naiwan sa clinic

 

Pag sakay ng kotse hagilap si celfun

Tumawag sa kasama upang magtanong

Panay ang hello at aking pagtatanong

Ibang numero pala nadial sa phone

 

Bagaman nagngingitngit ako’y natawa

Ang init ng araw di ko inalintana

Pinilit ko lang ngumiti at magsaya

At baka pumangit mukha kong maganda

 

(Tula) KAPAG UMUULAN

PANSARILING TULA

(DAMDAMIN)

 

Nawala na ang bugso ng ulan

Lumipas na rin ang takipsilim

Unti-unti na ring dumidilim

Ngunit mata ko’y malamlam pa rin

 

O’ ulang tikatik

Pinapahinto mo bawat saglit

Damdamin ko’y tinatagong pilit

Kinakahon mo luha’t hinanakit

 

Inspirasyon ko sana ang ulan

Para sa aking tulang inaasam

Ang dalangin ko’y muling pagbigyan

Kahit maraming taong magdamdam

 

Heto pa rin ako’t nag aabang

Buhay pa ang diwa’t gumagala

Humahabi ng tamang kataga

Para sa ‘king MADAMDAMING tula   

 

Di makubli, likot ng isipan

Pagtula tuloy napagbalingan

Maraming tanong ang sumusulpot

Kaya pati tulog nasasangkot

 

Di ko naman kayang maibigay

O masambit ang tunay na pakay

Mga tamang opinyo’t pananaw

Kahit napaka liit na bagay

 

Kelanga’y ilaw ng alitaptap

Upang paligid ko’y magliwanag

kelangan ng papel at panulat

Upang talinhaga ko’y bumakat

 

Sakaling damdami’y sumambulat

Katulad ng kulog at ng kidlat

Di man pansinin ‘di man basahin

Lahat ‘yon may kahulugan pa rin

 

(Tula) NGAYON

Ika 3 ng Mayo 2011 ngayon

Alas kwatro y media ng hapon

Pagal ang katawan sa maghapon

Sa Labas tila umaambon

 PANSARILING TULA

(DAMDAMIN)

Hindi ko talaga malaman

Itong aking nararamdaman

Heto’t nakatitig na naman

Sa tikatik na patak ng ulan

_____

Itong isip ko’y nagwawala

Puno ng salitang hiwaga

Hirap man sa simpleng kataga

Di mapigilan sa pag katha

_____

Nais ko sanang makalikha

Ng isang PANSARILING tula

Na hindi ko pagsasawaan

At lagi kong kagigiliwan

_____

Na pwede kong balik balikan

Kapag naibigang malibang

Magsilbing pang alis ng lungkot

Kapag nakaramdam ng bagot

_____

Isang tulang makabuluhan

Na aking pakakaingatan

Di nais ipagngalandakan

Pagkat ayaw kong mapintasan

_____

Kung pweding isulat sa hangin

At dumampi na lang sa akin

Kung pweding iguhit sa langit

At tula ko’y do’n tingalain

_____

Tamang kataga’y ‘di mausal

Talinhaga’y ‘di masumpungan

Waring tinaboy sa karimlan

Nitong pusong may alinlangan

_____

Heto’t utak ko’y kinakalog

Habang puso ko’y kumakabog

Damdamin ko’y nais magsabog

Nang isang makatang tagalog

_____

Takot akong lagyan ng drama

Lakipan kaya ng pantasya

At ng mahiwagang salita

Kulayan ang mga kataga

_____

Subalit ngayo’y may pangamba

Baka tula ko’y ‘di mabasa

Kinulang sa titik at letra

At hitik sa malabong tema

_____

Kung ‘di pa titila ang ulan

Ang aking tulang hinahangad

Paliparin na lang sa ulap

At mananatiling  pangarap

(Tula) UMAATIKABONG HAGIKHIKAN

Isang araw ng Abril taong kasalukuyan

Kaming magkakaibigan ay nagkayayaan

Na lumabas at kumain sa isang restoran

May ilang bagay kaming nais mapagkwentuhan

 

Kasabay sa pag-apaw ng hapag sa harapan

Ang umaatikabong impormasyong kaalaman

At sa bawat pag sandok ng mainit na sabaw

Umalingawngaw na ang matinding hagikhikan

 

Subo’y mainit na kani’t masarap na ulam

Higop ang bagong kaalaman at kamalayan

Sabay lunok, lagok at hagod sa lalamunan

Pulot ang magagandang aral na natutunan

 

Sa bawat taginting ng tinidor at kutsara

Ang pagkain sa hapag, wala na ring natira

Subalit ang masayang kwentuhan at tawanan

Ay patuloy pa rin, waring walang katapusan

 

Nabusog ang tiyan ganun din ang kaisipan

Ng mainit na kanin at masarap na ulam

Ng bagong kaalaman at masayang kwentuhan

Ng magkakaibigang maganda ang samahan

 

Naligpit ang hapag, sarado na ang restoran

Uuwing baon ang magagandang natutunan

Dalanging sisidlang napuno ay matunawan

Wag sumirit ng masamang hangin ang katawan

%d bloggers like this: