ISANG UMAGANG PAGDALAW (Kwentula)

Napadaan ako sa Maynila noong isang araw

Meron akong kaibigan na aking dinalaw

Parati kasing hinihiling na kami’y magkita

Pinagbigyan ko hindi ako umalma

Hindi ko ‘sya makilala anong nangyari

Mukha ‘nya ay puno ng kulerete

Ang ayos ‘nya mukhang Christmas tree

Hindi naman ‘sya ganun nung college pa kami

Kaibigan ko ‘sya dati, pero  sa ibang iskul

Lagi ‘sya sa boarding house at nagbubulakbol

Kapag may asignment sa akin nagtatanong

Hindi ko naman alam ang kanilang lesson

Dumating ang kapatid  bumati nakangiti

Nakilala ako panay ang  papuri at ngisi

Biglang kasunod ‘sya raw ay aking  ilibre

Ng brace kahit na alambre.. hehe

Meron ‘syang kuya na matangkad

Laging nakadukot sa bulsa kung lumakad

Hindi ko gusto ang kilos at ugali

Suplado, hindi marunong mambati

Ang sabi ‘nya ‘sya raw ay gwapo

Gwapo ba ‘yong may poknat sa ulo

Ang itsura ‘nya mukhang sabungero

Pero ang sabi ‘nya ‘sya ay may negosyo

Ang dati kong kaibigan bulaklak ang pangalan

Ang sabi ng iba maganda raw naman

Pero para sa akin ay pangkaraniwan lang

Pagkat ang bewang kapantay ng balikat at balakang

Ngayon ‘sya ay may tindahan at kainan

Doon pa rin nakatira sa dati kong tinirahan

Mga anak ang kanyang katulong

At asawang bilog na bilog na parang gulong

Inalok ‘nya akong kumain panay ang pilit

Kahit ako’y nagmamadali ay aking pinagbigyan

Ngunit ng ako’y tumayo at magpapaalam

Damit ko’y sumabit sa silyang pilipit, punit

Nagtawanan kami na parang walang anoman

Buti na lang may dala akong sasakyan

Kung wala e paano nakakahiya naman

Sasakay sa FX punit ang aking laylayan

Kahit ‘di kami malimit magkita lapat ang aming samahan

Pano kasi dati sabay kami umuutang sa metrobank

Gusto ‘nya kasing bilhin ang kanilang inuupahan

Ang nangyari ‘sya ang pianautang, ako’y tinanggihan

Inirekomenda ko ang abogado kong pinsan

Sa ibinayad sa kanya, ‘sya nama’y nasiyahan

Hindi ‘nya akalain na ganong kagalante

At tinanong pa ako kung ‘sya ay aking kumare

Paalis na ako, panay ang pigil sa akin

Humagilap ng plastic bag may isinilid na pagkain

Hindi magkamanyakot panay ang pagbabalot

At may tocino pa’t relyenong bangus na isinupot

Kahit na ganyan itsura ng ang aking kaibigan

Para ‘syang matanda kung ako’y payuhan

Sa pagmamalasakit ay iyong maaasahan

Kaya naman nakonsensya akong hindi ko pasyalan

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: