Protected: PASIKOT SIKOT NA DAAN NG TAGUMPAY

This content is password protected. To view it please enter your password below:

Advertisements

(Tula) MARAMING SALAMAT

Para sa mababait kong kaibigan

Maraming salamat sa inyong pagdaan

Dito sa aking munting nakahiligan

Mga sinulat ko sanay nagustuhan

Magsulat sa blogsite ay naging libangan

Ilan dito’y araw-araw na karanasan

At ang iba nama’y munting kaalaman

Kung may mali inyo ng pagpasensyahan

Ako’y nakakadama ng tuwa’t saya

Kapag kwento at tula ko’y nabuo na

Lalo na kung ito’y inyong mababasa

At paminsan minsan ay magbigay puna

Kumento sa nabasa’y wag pagdamutan

Para sa nagsulat ito’y kailangan

Upang ang mga katha ay mapagbuti

At makapagsulat pa lalo ng marami

MABUTI KA BANG TAO?

Paano nga ba masasabing mabuti ka ngang nilalang sa mundo? Ano ba ang kailangan natin para masabing mabuti na nga tayong tao? Kailangan bang pag aralan ito sa eskwelahan? Mag aaral daw kasi itong katabi ko, upang lalo ‘nyang mapabuti ang kanyang pagkatao. Hehe!

Ganun talaga eh, minsan hindi pa natin nakikilala ng lubusan, hindi pa natin nakakasalamuha sa kwentuhan at hindi pa man napapatunayan narinig lang natin sa tabi tabi, may paghuhusga na, Oo nga naman sabi nga ‘nya kung hindi ‘sya umimik o magsalita ang sasabihin nagmamalaki na, at akala mo kung sino, kapag hindi naki alam, sasabihin wala ‘syang paki alam makasarili at kapag nagsalita naman ang daming ipupuna san nga naman lulugar? Kung minsan mas nakakaintindi pa ang taong mas walang malawak na kaalaman para umunawa, mas hindi mo sila makikitaan ng panlalait sa kapuwa at madaling sumang ayon sa kinikilos mo’t gawa.

Minsan ang ugali naman ng tao pwede mong makilala sa kilos lang, pananalita at pananamit kahit hindi mo pa ‘sya kilalang lubos. Minsan sa pagbibitaw pa lang ng mga salita makikilala mo na kung anong pagkatao mayron ‘sya. Ang iba naman tumitingin sa panlabas na anyo kung papano ‘sya manamit o mag ayos sa sarili. titingnan ka, hahabulin ng tinging mapanuri at iyon may masasabi na tungkol sa iyo.

Naalala ko sa isa naming seminar sa Hapee Toothpaste sa Lamoayan, (thanks nga pala kay Boy & Sonia Lojo sa Night Mint) Alam ko mababasa mo ito eh, hehe! Ang topic namin noon ay tungkol sa Personal Image magaling ang aming speaker at talaga palang pinag aaralan ang tungkol dito para lagi mong maalala kung sino ka at kung ano ang dapat mong ikilos sa pagiging ikaw. Dapat daw lagi nating sambitin kahit sa ating sarili ang salitang “personal image” dahil dito masasalamin ang ating pagkatao at nang hindi tayo makalimot.

Siguro mas mabuti kung may panghuhusga man tayo sa isang tao kaibigan man yan o hindi sarilinin na lang natin at ‘wag ng ipaalam sa iba. Parang ganito “Do not do unto others what you don’t want others do unto you”..ok?

ANG SARAP MAGING BATA

Marami akong ala-ala noong bata pa ako ‘di tulad ng mga bata ngayon na halos hindi man lang maarawan at mapawisan. Hindi na sila naglalaro sa labas ng bahay puro sa computer na lang. Ang sarap ng buhay ng mga bata, walang iniisip, wala pang responsibilidad. wala pa silang pinagdadanang problema, lagi silang masaya, puro laro lang. Hindi tulad ng ganitong edad, maraming responsibilidad, maraming iniisip, kailangan mapagdaanan ang hirap para mabuhay, kailangang matatag. Parang gusto ko ng maging bata ulit. hehe!

Ayos rin naman kung tumatanda na ako dumadaan sa hirap ng buhay masaya naman. Kung meron man akong hindi gusto sa aking pag tanda siguro itong mga puting buhok ko, ayaw kong mamuti lahat ang aking buhok, yon tipong lagi na lang akong may laang oras para patinaan ang buhok ko, o pumunta ng parlor at magpakulay. Tapos pagiwang giwang na maglakad yon bang parang aatras aabante ang hakbang hehe! ganun na pala ang nanay ko ngayon. At pagkatapos, tatawanan ako ng aking mga apo at sasabihin si Lola amoy biha na hahaha! Naalala ko tuloy ganyan ako noong bata pa, minsan nasabi ko sa aking lola na amoy biha na sya. Ganun pala yon!

Lahat naman tayo tumatanda pero sa dami ng gumagawa ngayon ng paraan para magmukhang bata hindi nahahalata sa edad, pero pangit naman kung ang mukha mo ay mukhang bata, pero ang katawan mo naman ay puro kulubot na. Pero mas insulto naman sa iyo kung mapagkamalian kang gurang na, pero ang edad mo naman ay bata pa. Saklap nun!  Sana may paraan para mapabagal ang pagtanda para lalo pa natin ma enjoy ang buhay.

Ano kayang itsura kung edad 70 na ako nagtatrabaho pa ako? Siguro dentistang kuba na kasi kurkubado na ako ngayon tapos palagi kong itinataas ang salamin ko sa mata. Hehe! Ayaw ko na yata hanggang edad 60 na lang ok na yon.

Hindi naman ako natatakot tumanda, dun talaga ang punta ko, ang importante lang sa aking pagtanda ay malusog ang katawan at isip, kaya lang whaaaaaaaaah! Wala na ang beauty ko. Hehehe kala mo naman meron..

Parmesan Garlic Toast by: rsmacaalay “(Ang Sarap (A Tagalog word for It’s Delicious)”

Ingredients

6 pcs sliced bread or baguette
2 tbsp salted butter, softened
1 tsp chopped parsley
3 cloves garlic, minced
freshly grated parmesan cheese

Method

1. If you are using sliced bread, cut each slice into 3.  For baguette, cut into 1 inch thick pieces at an angle.
2. Mix butter, parsley and garlic together.  Then apply it to the bread.
3. Set the oven to fan grill mode, place the bread pieces on a wire rack the grill until edges turn golden brown, this will take around 5 minutes.
4. Remove from oven, place on serving plate then sprinkle some freshly grated parmesan cheese on top.

(Tula) ANG IBANG URI NG KAIBIGAN

 

Kaibigang Orocan

Ang kaybigang tinatawag na orocan

Makunat pa sa plastic mong basurahan

Kaibigan mo kapag kaharap ka lang

Pag nakatalikod walang pakialam

 

Magandang salita sasabihin sa yo

Madalas pupurihin ka pa ng todo

Sasabihin pa ‘nya ang galing galing mo

Kahit na alam ‘nyang mahina ka dito

 

Kaibigang talangka

Crab mentality kung sila ay tawagin

Sing liit ang utak ng talangka mandin

Sila ang taong sa kapuwa’y mainggitin

‘Wag magtiwala baka ika’y lamunin

 

Sila ang nangnguna mong tagahanga

Nangunguna rin sa’yo’y magpapababa

Sila ang kaybigang ayaw mahigitan

Natatakot na iyong mapag iwanan

 

Kaibigang Kabute

Kaibigang ang ugali ay kabute

Biglang susulpot ng walang sabisabi

Minsa’y tatawag itatanong kung pwede

Sasama sa ‘yong lakad kung ililibre

Ang mukha nila ay sing kapal ng bakal

‘Di tinatablan ng ano mang kalawang

Nagpapakita kapag mayrong handaan

Birthday, binyag mga okasyong espesyal

Kaibigang Linta

Sila ang kaybigang madikit ang kapit

Ang tibay nila’y epoxy kung dumikit

Kung ikaw ang base sila nama’y catalyst

Kaybigan ka sa oras ng pagkaipit

 

Magaling maglambing at mambola sa yo

‘Di mabubuhay ng wala ang tulong mo

Kapag ang kaylanga’y kanya ng nakuha

Bigla ng maglalaho na parang bula

 

Buti na lang wala akong ganitong kaibigan. Lahat sila ay tunay at totoong kaibigan walang orocan, talangka, kabute at linta. hehe! sinulat ko lang ito para makilala nyo ang inyong mga kaibigan.

ANG MATANDANG LALAKI AT ANG DALAWANG ASO SA KARITON

Pangalawang beses ko ng nakita sa aking pagmamaneho sa lugar na iyon ang isang matanda na may tulak na kariton, sa tingin ko ay mga basura ang laman, na marahil ay mapapakinabangan pa ng matanda. May takip na maruming sako ang kariton na maaring pauwi na siya sa lugar kung saan ‘sya ay naninirahan. Mahaba at maputi ang kanyang buhok na waring hindi man lang nasusuklay. May balbas at hindi malinis ang katawan pati ang kanyang damit na mahaba ang manggas ay punit rin.

Sa pangalawang beses kong siya ay nakita binagalan ko ang aking pagmamaneho at pinagmasdan ko silang mabuti. Namamangha ako sa matandang iyon at humahanga na rin. Alam nyo ba kung bakit? dahil may kasama ‘syang dalawang aso isang kulay brown na may batik na puti at isang puti na may batik na itim.  Bigla kong naalala ang aking asong si Cysai at nakaramdam ako ng awa sa dalawa, mapagmahal rin kasi ako sa aso, napaka swerte nitong aso ko. Malinis ang tinatapakan. malinis ang kinakain, may malinis na tirahan hindi napapagod at hindi nahihirapan. Wala ‘syang ginagawa kundi kumain, matulog lang sa bahay at kumahol pag minsan.

Ang dalawang asong nakita ko na kasama ng matandang lalaki ay nakatali sa dalawang sulok sa may bandang unahan ng kariton, sa tingin ko ay parang katulong sa paghila nito. Hingal na hingal ang dalawang aso. Nakalawit ang dila na waring pagod sa paglalakad at siguro ay nakakaramdam na rin ng gutom. Nakaramdam talaga ako ng awa sa kanila kasi naman siguradong lagi silang kasama ng matandang iyon kung saan saan sa gitna ng init ng araw at maaring kulang sa pagkain.  Dahil sa sila’y aso hindi sila pwedeng mag reklamo wala silang magagawa kundi sumunod sa kanilang amo. (kung ayaw naman nila sumama p’wede rin nila kagatin ang tali  para makawala at tumakbo)

Maaring ang matandang aking nakita ay marunong magmahal at mabait rin mag alaga ng aso. Ilan na kayang aso ang nakasama ng matandang iyon? Naisip ko tuloy na marahil ay minabuti nyang makipagkaibigan na lang sa mga aso. Siguro dahil ang aso ay hindi marunong manghusga hindi tulad ng tao, na sa unang tingin pa lang sa’yo ay mayroon ng pang huhusga na nasa kanyang isipan. Mas nakakaramdam siguro siya ng saya sa dalawang aso ‘nyang alaga na itinuturing ‘nyang matalik na mga kaibigan, mas nakakaunawa, nakakatulong at nagbibigay ng saya sa araw-araw nilang pagsasama. Mabuti pa ang aso bigyan mo lang ng buto ay nakukuntento na. Hindi tulad ng tao naibigay mo na ang lahat pero sa bandang huli ikaw pa ang sasakmalin. Ang aso aawayin ka lang kapag sinaktan mo, maliban na lang kung ang isang aso ay nauulol.  Ang tao, kahit wala kang ginagawang masama aawayin ka pa rin.

Tuloy parang gusto ko ring magkaroon ng maraming kaibigang aso. Hehehe! pero hindi na kailangan mayroon ako nito. Para sa akin ang matandang iyon ay hindi lang isang pagala galang tao na palaging may kasamang aso, kundi sila ay naglalarawan ng isang magandang samahan. Samahan ng tunay na magkakaibigan. Wala na sigurong tatamis pa sa samahan ng magkaibigang laging magkasama saan mang lakaran, karamay sa ano mang takbo at yugto ng buhay. Wala tayong magagawa kung sa aso niya ito natagpuan. Sana lang ay matagpuan din natin sa mga itinuturing nating mga kaibigan ang magandang kalidad ng isang tunay na kaibigan ano man ang estado natin sa buhay.

%d bloggers like this: