BAUL NG AKING MEMORYA

Bakit nga ba ako nagbablog? Oo nga ano… Simple lang … masaya sa pakiramdam. Hehe! Mahig kasi akong maikipagkwentuhan sa ibang tao, Hilig ko rin ang makinig sa mga opinyon at palapalgay sa kanilang karanasan sa buhay at mula sa kanila ay marami akong natututunan at napupulot na aral. Malimit sa aking mga sinusulat ay tungkol sa aking karanasan at pagkukwento ng mga bagong pangyayari sa buhay.Masarap kasing balikbalikan ang mga karanasan na nagbigay ng aral sa aking buhay. 

Lahat tayo ay pwedeng mag blog, hindi naman kailangang magaling kang mag ingles o magaling kang magsalita o magkwento. Hindi baleng sabihin nila na ang konri naman nito!… ang mahalaga ay ikaw iyan buhay at mga kwento mo ang isinusulat mo. Pero siguro kung wal kang talagang hilig sa ganitong bagay sa huli mawawalan ka din ng gana…. Minsan naisip ko rin na parang nakakhiyang magsulat ng kung ano ano lang, ngunit minsan di ko mapigilan parang adik na itong isip ko kakadikta ng isusulat e.

Siguro ay may mga taong nakakabasa at marahil sila rin ay nagtataka kung ano ba itong isinusulat ko, pero ngayon ay unti unti ko ng naiintindihan. Marami pa rin naman ang taong hindi alam ang ibig sabihin ng pag bablog  Ngunit ang hindi nila nauunawaan ay ang dulot na kasiyahan at luwag ng kalooban kapag ikaw ay nakakapagsulat ng mga kwento o nakakapag blog.  Dito mo nailalabas ang mg saloobin mo sa tuwing ikaw ay masaya, o nakakaramdam ng lungkot. Dito sa blog ay nasasabi mo ang lahat ng iyong sama ng loobo kahit na ano mang hinanakit, galit, inis o kahit ano pa mang emotions na nararamdaman mo. At minsan ang blog mo ang nagsisilbing kaibigan mo na handang makinig sa iyong mga istorya o kwento na minsan ay hindi mo masasabi sa mga taong nakapaligid sa iyo.  Minsan kapag punong-puno na ako, tipong gustong magbulalas ng galit at hinanakit, iba-blog ko lang. Tapos, mawawala na.

Para sa akin ang blog ko ang pinaka magandang taguan ng nilalaman ng aking utak. Ito ang pwede kong paglagakan o tagapag-ingat ng mga masasaya at malulungkot na nagyari sa aking araw -araw na pamumuhay. Kaya pag minsan nasa harap ako ng computer at may biglang pumasok sa aking isip, kaagad kong isinusulat. Dadating ang panahon at maaaring hindi na ako makapag sulat, tatanda na ako at lilipas ang mga alaala ko at dito sa simpleng blog ay naisulat ko ang masasayang karanasan, magagandang kwento o kahit pa ang malungkot, pagka inis at galit na nagyari sa buhay ko na pwede kong mabasa kasama ang mga anak at apo ko na sa panahong hindi na kaya ng aking memorya ang makapag sulat. Baka sakaling ang mga isinulat ko ay maka inspire pa sa kanila, at sana ay makapagbigay ito ng inspirasyon at saya kahit impit ang halakhak at ngiti nila.

 

2 Responses

  1. wow! cge lang sis ipagpatuloy mo yan nasa dugo mo ang pagiging isang makata at manunulat. naaaliw ako kasi nasa dugo ko naman ang magbasa.

  2. hehe!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: