USAPANG PATULA.. KWENTUHANG WALANG HUMPAY

Si Ako:

Sa aking mga kaibigan, ako muna ay inyong pagpasensyahan.

Kung dito sa fb pangalan ko’y hindi nyo muna masisilayan.

Pagkat kasama ko dito sa bahay, sumama na sa kasintahan.

Kagabi sa aking pagbusina, ang kasama ko ay nagbukas na.

Pag parada, mata nya ay aking nakita, namamaga, namumula.

Pag sara ng gate sya’y pumasok na, maya maya ako’y kasunod na.

Pangalan nya’y aking tinawag, upang sa harap ko’y magpaliwanag.

Sandali’y bumaba ng hagdanan, upang pakita sa’king harapan.

Bibig ko’y di ko napigilan, magtanong kung bakit ka nagkakaganyan.

Ikaw ba’y nababagot? nalulungkot? ano’t ngayo’y di ka makasagot?

Mata mo’y namumugto, noo’y naka kunot nguso’y nakasibangot.

Maya maya nga’y biglang nag maktol, salita ko yata’y naka pukol.

Kanina nga ay nag umaga na, aso kong mahal ay kumahol na.

Pag dungaw ko sa aking biranda, si Bombay (bf) ay nasa gate ko na.

Hinarap kapag daka at sinabing ang pinto ko’y nakapinid na.

Itong si Bombay na kasintahan nya, sa compound namin nakikitira.

Kasama ko’y don nagpupunta, gawaing bahay napapabayaan na.

Ilang buwan ng nakakairita, buti ngayo’y nagpaalam na.

Ngayong wala na sya sa ‘ming bahay ginhawa ang aking naramdaman,

Baga man wala nang kasambahay, pag alala ko nama’y naibsan

Ang mga gawaing bahay isa isa na lang naming gagampanan.

 Yol:

 Hehehe! Ay naku miss ko na nga kayo lalo na tayong hindi magkikita niyan .
 
Huwag ka mag alala kaibigan
Dahilan mo ay nauunawaan
Kung di ka man masilayan
Huwag mo lang kami kalimutan
Frend ingat na lang palagi… miss ko na rin kasi yung kwentuhan natin nila Berlyn yun bang walang katapusan na kung saan saan na napupunta usapan. Siguro next year na tayo makalabas ng bansa malapit na kasi matapos ang taon and it seems lahat tayo ay busy.
Si Ako:

Mahal kong mga kaibigan , wag kayong mag alala,

Ang bago kong kasama kahapon nga ay dumating na,

Mga gawaing naantala ngayon’y tuloy tuloy na,

Plano nating pag lamyerda , siguro ay pupwede na.

Ngunit, ang nangyari pag gising  ko  kaninang  umaga

Ang inyong magandang dentista ay biglang namroblema

Kung sabihin ko sa inyong dalawa nakakahiya ,

Baka ang sabihin ninyo anong klaseng dentista ka!.

Ngipin kong dating sira di ko man lang naipagawa,

Di na malingilan sa dami ng aking ginagawa

Yol: Ha ha ha frend ano ba ito natatawa ako ah. Parang gusto ko ng maging makata niyan ah. See you before Christmas ha.
Ha ha ha kaibigan kong mahal
Di ko nais na ikaw ay mabungal
Alagaan yang ngipin ng magtagal
Para beauty mo laging nasa pedestal.
 
Kung gusto mong may magpukpok
Sayong ngiping maaring bulok
Tawagin lang inyong lingkod
At mabilis darating na may lugod.
 Si Ako:
Puyat ako sa paglalaba kasi kakahiya naman sa bago kong kasama kung isang tambak na labahin ang isasalubong ko sa kanya. Kaya naglaba muna ako, naglinis at nagplantsa. Unang umaga ng kasama ko kelangan ko turuan sa pagluluto dahil di pa nya alam ang gustong pagkain at babaunin ng mga anak ko sa eskwelahan. Kelangan ako muna ang magmaluto para sa mga anak ko.
 

Bakit ba itong aking sarili, sa pagsusulat ay nawiwili,

Napansin kong kay aga-aga, daliri ko’y saka di mapakali.

 

Ganong alam naman nitong ang ginagawa ko ay napakarami.

Tuloy ang oras ng pagluluto ng pagkain nila’y nahuhuli. 

 

Di nga ba at ang sabi ko ang kasama ko sa bahay ay lumisan

Ang iniwan niya sa akin dito ay isang tambak na labahan

 

Sa sipag kong ito paglalaba unti unti kong inumpisahan

Maya maya pa nga hapdi sa kamay ko ay akin ng naramdaman

 

 Ang iniisip ko ngayo’y papano na itong aking mga kamay

Mamaya ay haharap sa pasyente makikita nila’y sugatan 

 

Hindi naman pupwede na sa araw na ito ako ay lumiban

Sapagkat nakatala na ngayon ang araw ng kanilang gamutan

 

Ano ang dapat kong gawin alangan namang ito ay aking takpan

Pagkat paghawak ko ng instrumento ay baka naman mabitawan

 

Bahala na mamaya kung ano ang nararapat kong idahilan

At sana naman sa pagkakataong iyon ako’y maunawaan.

 
Yol:                                                                                        
Aba ang kaibigang kong dentista
Tila inspiradong maging makata
Dami ng trabaho hindi iniinda
 Makalikha lang ng tulang maganda
  Si ako:

Ewan ko ba kaibigan, dentista mo’y bigla na lang nagkaganyan

Gustong tumula araw araw, lalo na’t kung ang kausap ay ikaw

Musta ang isa nating kaibigang abala sa kanyang computeran?

Sa sobrang sipag nya ngayon, hindi malayong agad sya ay yumaman

Di pa ba niya namimiss ang kwentuhan at tawanang walang humpay

Pagkat pag tawag ang sagot, teka frend bc ang inyong kaibigan

Ano’t tayong dalawa’y kumain, mamasyal wag nating ipaalam?

Pagkat manhid sa alaala, mabuti pang ating iwan na lamang

Haha! Frend, huwag ka lang maingay baka magtampo lagot ako dyan

Pagkat magpapasko give away at regalo ay di na ako bigyan

Yol:   
Inspirasyon ka ng lahat
Sa yaman kahit nun ay salat
Sa kaibuturan ng puso ko                          
Isipin mo laging totoo ako.
 
Alam ko na kaibigan
Minana mong kaalaman
Pagkatha ng tula
Kay amang dakila
 
Ay ano ba at nasa iyo na lahat
Kaalaman pati sa panunulat
Akala koy dunong paggagamot lang
Pagkarpintero at pagtubero pagminsan
Labandera pa pagkalingguhan
Tagamaneho pa pag kailangan.
 
Kaibigan natin wag alalahanin
Isip ay pera’y pagyamanin
Mga anak at apo  maraming hiling
Ngayong paskong darating.
Si ako:   

Ay! kaibigan sobra ka naman,

Papuri mo’y tagos sa’king laman,

di mo ba alam, itong pag katha

ng tula’y akin lang nilalambang.

ngunit kapag kausap na’y ikaw,

ito’y kusang kumakata na lang.

 

Wag kang magtaka kaibigan,

ngayon ay dapat kang pasalamatan,

Sapagkat inspirasyon din kita

at sa buhay ko’y naging huwaran,

Sinabi kong ito’y hindi biro,

sa puso ko ay nararamdaman.

 

Pangungusap kong ito’y dikta ng

puso, sinulat ng aking kamay,

Hinango sa magulong utak

maiparating sa kaybigang mahal,

Upang isagot sa magagandang

salitang sa aki’y  binitiwan.

 

Ako’y natutuwa kaibigan,

pagkat tula ko ay pinatulan,

Kapag laging ganito ating usapan,

ganado akong ikaw ay tulaan,

Pagkat pakiramdam ko ngayon,

mga problema lalong gumagaan.

Yol:      
 Salamat sa nga papuring binitawan
Magkaibigan nga tayong nagmamahalan
Kasi pati isip natin nagkakaintindihan
Kahit sa pagkatha ng tula man lamang.
Si ako: 

Napansin ko nga kaibigan tema ng ating tulaan,

Magkaibigan nga tayo at tunay na nagmamahalan,

Sa puso’t diwa tingin nati’y iisa ang nilalaman.

Teka lang kaybigan humahaba na ang ating tulaan,

At ang tunay na usapan mukhang ating nalilimutan,

Ano na nga ba ang kinahinatnan ng planong kainan.

Patapos na ulit ang isang buwan usapan ay nasan,

Haba ng di pagkikita di malayong magkalimutan,

Pasko’y malapit na baka regalo/y di na magbigayan.

Kaybigan, ano ba yan! Pigilan mo aking mga kamay,

Hangga’t ang diwa ko’y nagdidikta di nito titigilan,

Kaya nga magkita na tayo at saka na magkwentuhan

Yol:           
Ewan ko ba sa inyo mga kaibigan
Planong kainan di ko rin maintindihan
Hinihintay ko lang  paroroonan
Para grupo ay makapagkwentuhan
Nakalipas na panahon mabalikbalikan.
 
Kahit timbang ko ay tumaas na
Hindi ko ito alintana
Basta lakad lang matuloy na .
 
Si ako:  

Dumating ka na pala kamusta ang iyong kasama

Siya ba ay nasiyahan sa kanyang mga nakita

Nawa ay hindi madala at siya ay bumalik pa

Dito sa’ting bansang Pilipinas na ubod ng ganda

 

Sunod na linggo pilitin nating tayo’y magkita na

Pagkat malapit na ang pasko lalo tayong abala

Ang kaibigan natin bukas ay tatawagan ko na

Ngunit kung aayaw pa siya ay mabuting iwan na

 
Yol:
Ang galing mo talaga kaibigan
Sa pagkatha ng  nga tula
Akala mo ay sanay na makata
Bawat bigkas na nakakatulala.
 
Ako ay hindi mo kasing galing
Nagpipilit kunwari lang
Mga salitang nasa dibdib
Kahit sa tula  maipahatid sa iyo lang.
 
 Ako ay nag aalala
Baka kaya  pag di na kaya
Pagsagot ko na patula
Di  na pansinin itong itinala
Ng kaibigan mong fake na makata.
 
Hiling ko ay wag naman sana
Pagtatawa mo ay di ko alintana
Basta pasensiyahan na lang muna
Kaalamang konti ko sa pagkatha.
 Si Ako: 

Napansin ko nga talento ko sa pagtula

ay napukaw na sa pagkakahimbing

mula ng tayo ay mag usap ang e-mail mo

ay laging inaabangan sa pagdating

Di naman ako magaling ang pagtula

kong ito ay para na ring paglalambing

sapagkat kaibigan mong ito ay gusto

lang yata sa yo ay magpakitang giliw

Alam mo ba kaibigan pagkatha ng tula,

di ko inisip na kaya kong gawin?

pero ng minsang subukan  kong lumikha,

talento ko dito ay aking napansin

Hindi rin pala pahuhuli sa mga lumilikha

ng tulang, akala ko ay napakagaling,

pagkat sa tingin ko ang mga tula ko

sa kanila ay pwede ring maihambing

 Yol: 
Kaibigan mong ito’y naging abala
Maraming gawaing ginawa                                        
Isip ko ay magulo                                                                    
Hindi makalikha ng kahit na ano.
 
Kahi’t sa gabi’y di makatulog                                                                          
Pati katabi nabubulabog                                                                        
Ganito yata pag inirungan na                                                                                   
Ng alam mo na                                                                               
Oh kay hirap pala.
 
Kaya’t pagpasensiyahan na muna                                                                          
Itong abang kaibigan
Frend ayan hindi ko na masundan pa…. he he he. Nxt time ulit pag hindi occupied isip ko haLove you!
Love you!
 Si Ako:

Mabuti ‘t naisipan ko ang ganitong paraan,

na ang kwentuhan natin ay daanin sa tulaan

Unang tulang pinadala ko ay katuwaan lang,

di ko akalain ngayo ay naging totohanan

Di ba at nakakatuwa ang ganitong kwentuhan,

na kahit minsan lang tayo’y maging makata naman

Di mahirap isatitik salitang binitawan,

Isip ko’y daig pa ang wari’y nagbabalagtasan

Tanong ko lang  kaibigan, ano ba ngayon ang

pinag kakaabalahan bakit ka nagkakaganyan

Puwede bang kalimutan mo na lang muna yan

at tayo naman ay lumabas na at magkwentuhan

Araw ay di nauubos, buwa’y matagal matatapos,

kaya’t oras ng trabaho di makakapos

Huwag bulabugin ang katabi, matulog ng mahimbing

at paminsan minsan naman ikaw’y maglambing

Wag guluhin ang isipan, sakit ng ulo’y iwasan

baka ka matuluyan, bagsak mo ay sa mental

Di ba’t kawawa  naman, mga kasama sa bahay,

Kaya’t pagod ay iwasan, ipahinga muna ang

magulong isipan, palitan natin ng tawanan

Nang sumigla ang ating buhay, sumariwa ang katawan

at wag isiping ikaw ay inurungan.

Yol:
Ngayong araw may aabangan
Resulta ng pinagkaabalahan
Sana ay manalo naman
Para hirap maibsan kahit konti lang.
 
Minsan iniisip ko
Negosyong ito tama kaya?
Sa nga maiiwan
Mabigyang halaga nawa.
 
Si Ako:

Anong nangyari sa inabangang pagkita?

Iyan ba ay maganda ang naging resulta?

Magbunga nawa ang iyong pag aabala

Para naman tayo‘y makapag lamyerda na

Palagay ko naman negosyo mo’y maganda

Pagkat mga anak naturuang maaga

Kanilang magulang magandang halimbawa

Kaya’t siguradong pagyayamanin nila

Mangamba sa negosyo di dapat isipin

Matatalinong anak magandang hangarin

Ipamamana’y kaya nilang palaguin

Kaya’t kayong dalawa’y puwedeng magliwaliw

Kumusta na ba ang bisita ninyong intsek

Anong nasabi dito sa ating paligid

Siguro wika’y dami ng nanlilimahid

Dito sa mga kalying ubod ng sisikip

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: