(Tula) PAGKATHA NG TULA ANG AKING LIBANGAN

 

Sa akin ay may nagtanong, bakit ko nakahiligan

Ang pagkatha ng tula, ‘di ba mahirap pag isipan

Ang sagot ko kung minsan, ito ay kusang bumubukal

At ang salitang i-uugma, pag-arala’y kay tagal

 

Ang bigkas ng mga kataga, kaylangan ring timbangin

Ang pantig ng salita ay narararapat pang bilangin

Upang pag basa ay tama, sa pandinig ay may dating

Kagaya ng musika, sa tenga ay mayrong taginting

 

Hindi na kaylangan, ang mga karanasan sa buhay

Upang ikaw ay makabuo ng tulang iaalay

Di na rin kaylangan pilitin at kusang wawagayway

Ang mahalaga’y malinaw ang mensaheng ibibigay

 

Kaylangan mo lang ay maghanda, ng maraming salita

Pagkat kapag naubusan ay tiyak matutulala

At sa buong maghapon, ikaw ay mapapatunganga

Hanggang sa ang tula mo ay hindi na rin magagawa

 

Tunay ngang ang pag katha ng tula, minsan ay mahirap

Higit sa tulad kong hindi naman sanay bumalangkas

Ngunit kapag nasimulan kay daling maipamalas

Hanggang sa makuha ang tamang bigkas na hinahanap

 

Sa mga makakata, ako’y talagang humahanga

Kaya’t naisip ko ring sumubok, kumatha ng tula

Noong una’y alinlangan pang ipabasa’t ilathala

Ngunit noong maglao’y, nawala rin ang aking hiya

 

Ang kumatha ng tula ang ‘syang aking naging libangan

Lalo sa mga oras na ganado yaring isipan

Kahit kay hirap magtugma tugma ay pagsisikapan

Pagkat para sa akin ito’y isa kong kayamanan

 

Ako’y nagpapasalamat sa bigay Niyang karunungan

Nakakatuwa ang talentong sa puso ko’y nanahan

Sapagkat kung minsan ito’y may dulot ring kabutihan

Sa tulad kong ang mensahe, nais sa tula idaan

 

Give Me A Smile

Ako si Dregm Hilig ko rin ang Magsulat

Everytime u gave me a comment, I smile. Kasi, alam ko na cute lang ang binibigyan mo ng magandang comment. Nagdarasal ako na sana, wherever u go & whatever u do, u will remain safe and cute. Teka, mahirap yata iyung cute. Safe na lang!

 

I asked Lord why I am cute. Lord answered “Dregm” you are very special to me”, Then I asked again what about the person who read this post is he/she cute too? Lord said well, if they will leave a comment for you…

 

DAKILANG PAG-IBIG (ni Tatay Abdon Garces)

 

 

May isang lugar na sakop ng Batangas

Itong Isla Berde na libut ng dagat

Mga residente dito ay mahirap

Pagpunta sa bayan tatawid ng dagat

 

Bulubundukin at mga kaburulan

Mabato dalisdis puro kagubatan

Kaya’t ang may ilan na mga barangay

Tabi ng aplaya ang kanilang bahay

 

Sa dakong silangan ng Isla na ito

May isa pang nayon na parang rekudo

Ang barkong beyahing Batangas Mindoro

Dito dumadaan sa katapat nito.

 

Ang trabaho nila’y pamamalakaya

At nagkakaingin naman yaong iba

Sila ay buwanan sa pamamaraka

Sa pamimili nang mga gamit nila

 

Ang produkto dito ay yaong pakaskas

Na ubod ng tamis at napakasarap

Kung matitikman mo’y iyong malalasap

Daig ang pukyutan matamis na nectar

 

Dito’y mayroong isang mag kasintahan

Tabi ng aplaya ang kanilang bahay

Matamis matimyas ang pagmamahalan

Ngunit tutol naman ang mga magulang

 

Sila’y nag sumpaang hindi magmamaliw

Ang pagmamahalang sa puso’y natanim

Itong magsing-irog ay nagtatago rin

Na may pag-iingat at ito’y palihim

 

Itong magsing-irog mayroong tagpuan

Na isang maganda at lihim na lugar

Sa tabi ng dagat na may buhanginan

Malaking bato kanilang kanlungan

 

Dahil sa matindi ang pagroromansa

Ang ingay ng alon ay ‘di aliltana

Ang mag kasintahang madalang magkita

Sa ganitong tagpo ay napakasaya

 

Ngunit ang dalaga’y may lungkot na taglay

Ang luha sa pisngi ay nag-uunahan

Laging iniisip ang mga paghadlang

Ng kani kanilang mga magulang

 

At kapag nakita naman ng binata

Na ang kanyang mahal ay tigib ng luha

Aaliwin agad ang kanyang diwata

Huwag kang malungkot ako ang bahala

 

Sabay ang pag dukot ng panyong maningning

Ang luha sa mata’y kanyang papahirin

Saka hahalikan ang kaniyang giliw

Sabay ng pangakong kita’y mamahalin

 

Ang isang masaklap lingid sa kanila

May nakakita sa kanilang dalawa

Sa pag lalambingan at pagroromansa

Pag lasap ng tamis ng pag ibig nila

 

Sapagkat ang tsismis ay napakalakas

Daig pa ang bagyo ang kulog at kidlat

Pagdating sa bahay isinumbong agad

Ang kanyang nakita at kanyang namalas

 

Wala manding puso itong taong imbi

Sa kanyang nakitang mga pangyayari

Dapat ay nagtimpi sa kanyang sarili

Nang ‘di mapahamak itong magsing kasi

 

Walang kamalayan ang mutyang dalaga

Hindi napagtanto na alam na pala

Ng nagagalit na kanyang ama’t ina

Agad siyang sinampal at pinagmumura

 

Itong si babae sa tindi ng hiya

Biglang naglupasay nawalan ng diwa

Ang lupa’y nadilig sa patak ng luha

Hindi naman ‘sya makapag salita

 

Dahil sa dakila na pag-iibigan

Ng dalawang puso na nagmamahalan

Naisip nila at napagkasunduan

Dapat tapusin na ang kanilang buhay

 

Sila ay umakyat sa tuktuk ng bundok

Magkahawak kamay itong magsing-irog

Mga piping saksi kahoy sa palibut

Parehong ang luha nila’y umaagos

SI HABAGAT AT SI DRA. (by: Mr. Lopez)

Mahaba na  ring panahong ‘di ko nakita

Ang maganda at mabait kong dentista

Araw, linggo, buwan at halos taon na

Kung ‘di pa natanggal jacket na gawa ‘nya

Walang dahilan upang ‘sya’y mabisita

At muling mamasdan ang angkin ‘nyang ganda

 

Akin ng itutuloy ang tula kong naudlot

Sapagkat dumating itong kakaibang unos

Umulan ng walang habas at halos nilunod

Ang maari kong daanan patungo sa Lungsod

 

Lahat ng posibleng daan akin ng sinubok

Upang makatawid sa tubig na lampas pusod

Subalit ako’y biglang nakaramdam ng  takot

Sa Leptos Pirosis baka buhay ko’y matapos

 

Ngayon nga’y humupa na dala ni Habagat

Ang dulot na putik, baha at basura’y nagkalat

At mga tampalasan na pumanot sa gubat

Ay heto na nga po at sa ati’y sumambulat

 

Kung may disiplina at pagmamahal sa puso

Di sana nakalbo ang gubat at mga puno

Pati ang basurang tinapon sa mga ilog

Di sana bumabalik ang kalat mong sinabog

 

Salamat Panginoon, iyo pong binasbasan

Na humupa ang baha at delubyo’y naparam

At sana’y maging aral sa kinauukulan

Mahalin ang paligid at ang likas na yaman

 

Muli ako’y babalik sa dentistang aking kaibigan

Ang matulaing duktora, busy sa pagpapayaman

Di lang po siya maganda at mabait na maybahay

Isa s’yang butihing ina na pamilya ang number one

 

Ngayon sana ay nayari na ang jacket kong natanggal

Upang ang magandang ngiti sa labi ko’y maialay

Sa mga makakaharap ‘di na ako mukhang bungal

Sa mga makakausap salita ko’y ‘di na utal

 

Muli ay salamat sa aking dentistang sakdal ganda

Mabait at maunawain ‘di natingin sa pera

Kundi sa magandang serbisyo na maibibigay n’ya

Kung maningil ay tama lang at abot ng iyong pera

 

Dito natatapos ang tula ko sana’y matuwa ka

Hindi po ako makata trying hard lang sabi nila

Hangad ko lang magpasaya at mayroong makabasa

Si duktorang Batanguena ala eh! Kaganda’y kabait pa

 

 

 

ANG AKING KARANASAN SA PANLILIGAW (Tula Ni Tatay Abdon Garces)

by Abdon Garces 

 

Noong ako’y nanliligaw sa nayon ng Sinturisan,

Doon sa isang dalaga na aking napupusuan

Sa pag-upo ko sa papag bakit ako’y nananamlay

Kumakabog ang dibdib  katawan ko ay nangangatal.

 

Sa ganda ng kalooban ang dalaga’y lumalapit,

Umuupo sa tabi ko hindi masyadong madais

Nagtataka ang sarili bakit ako’y nauumid

Gaputok mang pangungusap hindi ako makaimik.

 

Ako nama’y binata na sa edad kong labingsiyam,

Ang galing ko sa pagdiga sa iba kong niligawan

Bakit sa dalagang ito hindi ako makasaysay

Gayon namang halata kong siya nama’y naghihintay.

 

Malayo din naman iyon dumadaan ng San Josep,

Lagi akong pumupunta kahit dilim na pusikit

Habang ako’y naglalakad sige ang aking pagpraktis

Nitong aking sasabihin sa dalagang iniibig.

 

Umuupo naman siya at ako ay hinaharap,

Sa ramdam ko’y naghihintay nitong aking talibukas

Bakit dito sa labi ko’y walang tinig na lumabas

Ang nais na sasabihin ‘di ko nga maipahayag.

 

Minsang ako’y naglalakad na galing sa panliligaw,

Wala namang flashlight naku! ay grabe ang kadiliman

Di kawasa ako pala ay mayroong natapakan

Isang bakang nakalugmok gitnang gitna pa ng daan.

 

Syempre naman ay nabigla at nagulat itong baka,

Bigla itong bumalikwas sya ko namang pagkatumba

Patagilid na bumagsak katawan ko’y bumalandra

Ito’y isang karanasang ‘di mapaknit sa ‘laala.

 

Sa pagdating ko sa bahay ang tiyan ko’y alumpihit.

Nagugutom yata ako ang sikmura’y sumasakit

Wala palang tirang kanin itong aking Ate Nieves

Kaya’t ako’y humimlay na ngunit hindi mapaidlip.

 

Tunay itong pangyayari nitong aking karanasan,

Kahit inyong tanungin pa nariyan at siya’y buhay

Ang tinutukoy kong dalaga kami ay nagkatuluyan

Ni Chiling na hanggang ngayon buong pusong minamahal.

Abdon Garces

BAHA

Ang ulan at pagbaha nga ba’y pag ganti ng kalikasan

Pagkat tayo’y mga palalo at walang pakundangan

Basura’y tapon dito tapon doon kung saan saan

Kaya naman pagbaha kahit saa’y nararanasan

 

Ang pagputol ng mga puno ay isa ring dahilan

Nitong pag ragasa ng tubig mula sa kabundukan

Naiipon sa mga ilog at mabababang lugar

Napupuno ang mga dam at ito ay umaapaw

 

Kaya ang naging sanhi ay pag bahang katakot takot

Sa bubong ng mga bahay kahit kay taas umabot

Mga taong apektado’y ‘di alam kung san susukot

Pagkat bahang rumaragasa’y nakakapanghilakbot

 

Marami ng buhay at mga bahay ang natampalasan

Sa rumaragasang baha pati walang malay ay nadamay

Ang mga alagang hayop, halaman at mga sasakyan

Makikita sa kalye’t mga daan palutang lutang

 

Kahit saang lugar laging may pagbabadya ang ulan

Wala raw namang namumuong bagyo kundi habagat lang

Ngunit kung puminsala animoy dagat ang umapaw

Bakit nga kaya ganito ngayon ang dulot ng tag ulan

 

Ito nga ba ay sanhi rin ng ating kapabayaan

Ang pagiging walang paki alam sa kapaligiran

Ang pagiging palalo natin at walang pakundangan

O sadyang galit na at gumaganti ang kalikasan

 

LESSON OF TIME

KOREK!

MUNI-MUNI

Ano bang mabuting gawin kapag naiinip

At nagsasawa na ang utak sa pag iisip

Kung maari nga lang lumipad sa himpapawid

O kaya’y magtungo sa dagat at sumisid

 

Magmuni-muni kaya ng magagandang bagay

Na maaring ikagaan ng aking isipan

Ang aking masasayang karanasan sa buhay

At mga biyayang bigay ng Poong May Kapal

 

Tulad ng mga ibon doon sa kalawakan

Tila ba kay gaan ng kanilang pakiramdam

At kagaya nila nais ko ring makalipad

Ngunit anong magagawa wala akong pakpak

 

Tulad ng mga isda doon sa karagatan

Sila’y kumakampay kampay at nag uunahan

Ang mabilis na pag sisid kay gandang pagmasdan

Walang alinlangan sa kanilang pupuntahan

 

Ang matatarik na bundok na nagtataasan

Ang malalaking puno na aking natatanaw

Nagtitingkaran ang kulay sa sikat ng araw

Tila nais ko ring maakyat at mapuntahan

 

Ang magagandang tanawing aking nakikita

Sa aking sarili lahat ay humahalina

Malalaking sangang iniindayog ng hangin

Mga mata ko’y dinuduyan ako’y inaaliw

 

At bawat pag ugoy ng mga dahon sa sanga

Sabay kumukumpas ang magandang ala-ala

Ang mga kahapong punong puno ng ligaya

Na tila baga walang problemang dinadala

 

Iba’t ibang uri ng mga hayop at insekto

 Mga sasakyang malalaki tulad ng barko

Ang treno at eroplanong hinahangaan ko

Lahat ng ito’y sumusulyap sa isipan ko

 

Masarap magmuni-muning mata’y nakapikit

Sari saring bagay ang pumapasok sa isip

Tila ayaw kong gumising sa ‘king panaginip

Nakaka-aliw, nawawala ang pagkainip

 

Ni ayaw kong tumayo sa ‘king pagkakaupo

Dito’y payapa ang isip at ang aking puso

At sa pwesto ko’y abutan man ng takipsilim

Ako’y magmumuni-muni hanggang sa magdilim

 

Kaya kung minsang tayo’y nagugulumihanan

At kung salasalabat na ang nasa isipan

At waring nawiwindang ang ating pakiramdam

Pagmumuni-muni pala, minsan ay mainam